ายกลบนพื้นผิวอีกด้วย
“เจ้าตั้งค่ายกลเหล่านี้?”
“บรรพบุรุษของเราสร้างมันขึ้นมา” ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านอธิบาย
ลู่เฉินเข้าใจแล้วจึงเอ่ยว่า “เอาล่ะ ทุกคนออกไปรอข้างนอกก่อนเถอะ”
หลังจากที่ทุกคนออกไป ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านก็ปิดประตูบ้านหิน จากนั้นจ้องมองที่ชายหนุ่มด้วยแววตาที่หม่นหมอง “เอ่อ ข้าต้องทำอย่างไรต่อ?”
“เจ้าเพียงแค่ต้องนั่งขัดสมาธิ”
“ได้!” ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านหาที่นั่งขัดสมาธิทันที
ลู่เฉินนั่งขัดสมาธิอยู่ข้างหลังอีกฝ่าย วางมือลงบนแผ่นหลังตรงหน้าแล้วหลับตา
เพียงอึดใจต่อมา จิตวิญญาณของเขาก็แทรกซึมเข้าไปในพื้นที่จิตวิญญาณของฝ่ายตรงข้าม วิญญาณของชายชราหัวหน้าหมู่บ้านยืนอยู่ในความว่างเปล่า ทว่าเขากลับมองไม่เห็นสิ่งที่เรียกว่าเงาครึ่งวิญญาณ ดังนั้นเขาจึงถามด้วยความสงสัยว่า “เงาครึ่งวิญญาณนี้อยู่ที่ใด?”
“ระวัง!” ชายหนุ่มพูดจบก็ร่ายคำสาปแห่งการปราบภูตผีทันที
โซ่พันธนาการแหวกว่าย และในที่สุดก็ขังเงา ‘โปร่งใส’ เอาไว้ จากนั้นเงา ‘โปร่งใส’ นี้ก็ค่อย ๆ กลายเป็นเงาสีดำ
เงาดำนี้รู้จักชายชราหัวหน้าหมู่บ้านอยู่บ้าง ทว่ามันไม่มีอารมณ์ ไม่มีความทรงจำ ไม่มีความเจ็บปวด ดังนั้นมันจึงถูกขังอยู่ที่นั่นไปชั่วขณะ ยืนนิ่งงันอย่างโง่เขลา
ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านตกตะลึง “นี่ นี่ก็คือเจ้านั่น?”
“ใช่แล้ว เป็นมัน!” ลู่เฉินยืนยัน
“เช่นนั้นเจ้ามีแผนกำจัดมันอย่างไร?” ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านสงสัย
“ง่ายมาก!”
คำสาปภูตผีข
