ราวกับยามวิกาล และมีค่ายกลขนาดใหญ่ล้อมรอบ ทำให้ท้องฟ้าด้านบนดูเหมือนท้องฟ้ามืดครึ้ม
“ค่ายกลนี้มีอยู่ตลอดหรือไม่?” ลู่เฉินถาม
“มีข่าวลือว่าเมื่อหลายปีก่อน มีปรมาจารย์ค่ายกลบางคนสร้างค่ายกลที่นี่และอาศัยอยู่อย่างสันโดษในป่าแห่งนี้ ต่อมามีคนรู้เรื่องนี้มากขึ้น และมีคนมาขอลี้ภัยที่นี่มากขึ้นเรื่อย ๆ จนในที่สุดสถานที่แห่งนี้ก็กลายเป็นที่รวมตัวกันของทั้งคนร้ายและคนดี..”
“ที่หลบภัยหรือ?”
“เพราะป่าแห่งนี้เหมือนเขาวงกต ถ้าไม่ใช่คนพื้นที่ หากมาที่นี่ครั้งแรกจะต้องหลงทางแน่นอน ดังนั้นเมื่อเข้าไปแล้วจะต้องไปที่หมู่บ้านเล็ก ๆ ใกล้ ๆ เพื่อหาชาวบ้านที่คุ้นเคยกับที่นี่ หรือไม่ก็หลวงจีนที่อยู่ที่นี่ให้เป็นผู้นำทาง” ฟาเทียนอธิบาย
ลู่เฉินไม่คิดว่าการเข้าไปในป่าเล็ก ๆ จะมีเรื่องมากมายเช่นนี้ จากนั้นเขาก็ยิ้มออกมา “ข้าอยากจะเข้าไปดูว่าป่านี้มีอันใดแตกต่างไปบ้าง”
หลังจากพูดจบ ลู่เฉินก็พาฟาเทียนเข้าไป เมื่อเข้าไปในป่าก็พลันรู้สึกได้ทันทีว่าท้องฟ้าเป็นเวลากลางคืน และป่ารอบ ๆ ก็มืดลง ราวกับว่าเข้าไปในป่ายามวิกาล ดังนั้นการมองเห็นจึงถูกจำกัด อีกทั้งยังมีทางเดินมากมายรอบ ๆ ดังนั้นจึงเป็นไปได้มากที่จะหลงทาง
ทว่าเขามี ‘วิชาหมื่นวิญญาณ’ ซึ่งสามารถรับรู้สถานการณ์ในระยะสิบลี้ได้ ดังนั้นจึงได้พบหมู่บ้านเล็ก ๆ ไม่ไกล และถามว่า “มีหมู่บ้านเล็ก ๆ ทางตอนเหนือของละแวกนี้หรือไม่?”
“ใช่ หมู่บ้านคนตาบอด”
“หมู่บ้านคนตาบอดห
