บทที่ 357 เผยฐานะออกมา!
ยามนี้ช่างตีเหล็กชราปรากฏตัวขึ้นที่หลังจวนของตระกูลลู่ และหลังจากเห็นว่าไม่มีใครอยู่รอบ ๆ นี้ เขาก็เข้าไปในจวนของตระกูลลู่ในพริบตาอย่างรวดเร็ว
เห็นเพียงตระกูลลู่ดูเงียบมาก ยิ่งไปกว่านั้น หลายที่ยังมีฝุ่นเกาะจำนวนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบางจุดที่ประตูเปิดอยู่ยังมีฝุ่นหนาเป็นชั้น ๆ อยู่ทุกหนทุกแห่งบนโต๊ะเหล่านั้น
ช่างตีเหล็กชราเข้ามาในห้องโถง ชำเลืองมองไปทั่วโต๊ะ และขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่ามันเป็นสีเทา “น่าจะไม่มีใครอยู่ที่นี่มาหลายเดือนแล้วกระมัง”
จากนั้นช่างตีเหล็กชราก็เดินออกไป และยังเดินไปรอบ ๆ จวนของตระกูลลู่ จนกระทั่งเขามาถึงลานเล็ก ๆ ก็มองเห็นลู่เฉินกำลังควงกริชเล่นอยู่ตรงนั้น
ชายหนุ่มแสร้งทำเป็นไม่สังเกตเห็นอีกฝ่าย จนกระทั่งช่างตีเหล็กชราพูดด้วยรอยยิ้มว่า “คุณชายลู่ ในที่สุดข้าก็มาหาท่านแล้ว”
เมื่อเห็นช่างตีเหล็กชรา เขาก็แสร้งทำเป็นประหลาดใจ “เหล่าเถี่ย เหตุใดเจ้าถึงมาที่นี่?”
“ข้าเพิ่งรู้จากคนในร้านว่าเจ้าต้องการซ่อมอันใดใช่หรือไม่?”
“ใช่ แต่เจ้าคงจะว่างแค่ช่วงบ่าย ดังนั้น…” ลู่เฉินแสร้งทำสีหน้าเสียดาย
ช่างตีเหล็กชราพูดอย่างกระดากอาย “ข้าหรือ ข้าชื่นชมชื่อเสียงของท่านเสมอ ดังนั้นข้าจึงอยากมาคุยเรื่องการซ่อมแซมของของท่านล่วงหน้า”
“โอ้ จริงหรือ?” ลู่เฉินแสร้งทำเป็นตกตะลึงระคนยินดี
ช่างตีเหล็กชราก้าวไปข้างหน้าและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “สิ่งที่ท่านต้องการซ่อมคือกริ
