ชนี้สินะ?”
“ใช่!”
“ถ้าอย่างนั้น ให้ข้าดูหน่อย”
ชายหนุ่มวางกริชไว้ในมืออีกฝ่าย แต่ในยามนี้เอง แสงสีทองพลันสว่างวาบที่มือขวาของช่างตีเหล็กชรา จากนั้นเชือกสีทองก็พันรัดลู่เฉินและมัดเขาไว้ทันที
สีหน้าของลู่เฉิน ‘เปลี่ยนไปอย่างมาก’ “เหล่าเถี่ย เจ้าจะทำอันใด?”
ช่างตีเหล็กชรามองไปที่คุณชายตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม “ช่วงนี้ข้าได้ยินมาว่าคุณชายลู่ร้ายกาจมาก ดังนั้นข้าจึงอยากดูว่ารากวิญญาณของคุณชายลู่เป็นอย่างไร!”
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังคงเสเสร้งอยู่ ลู่เฉินก็ ‘โมโห’ “เหล่าเถี่ย เจ้าหมายความว่าอย่างไรที่จะดูรากวิญญาณของข้า?”
“ข้าต้องการนำมันออกมาดู!” หลังจากที่ช่างตีเหล็กชราพูดจบ เขาก็มาอยู่ที่ด้านหลังของลู่เฉิน และวางมือข้างหนึ่งลงบนไหล่ของชายหนุ่ม พยายามหารากวิญญาณของเขา
ขณะนั้นเองลู่เฉินกลับแสยะยิ้มชั่วร้ายออกมา “หาเจอหรือไม่?”
เมื่อได้ยินน้ำเสียงของชายหนุ่ม ช่างตีเหล็กชราก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขานึกอยากหันกลับไป
ทว่ามันก็สายเกินไปเสียแล้ว
เห็นเพียงเชือกหลุดออกจากร่างของลู่เฉิน และกระบี่สยบเก้าทิศก็ปรากฏขึ้น ก่อนจะพุ่งไปแทงช่างตีเหล็กชรา
ช่างตีเหล็กชราผู้นี้เป็นเพียงยอดฝีมือขั้นก่อกำเนิดระดับสมบูรณ์พร้อม ด้วยเหตุนี้ลู่เฉินเพียงตวัดกระบี่อย่างง่าย ๆ ปราณกระบี่ที่แข็งแกร่งก็สร้างแผลบนแขนข้างหนึ่งของเขา ทำให้เขาที่ยืนอยู่ไม่ไกลมีสีหน้าดูไม่ได้ “ท่านมีพลังที่แข็งแกร่งเช่นนี้ได้อย่างไร?!”
ชายหน
