บทที่ 355 นักบวชหญิงแอบลงมืออีกครั้ง
ลู่เฉินจะปล่อยหลิงสุ่ยซาผู้นี้ไปได้อย่างไร ดังนั้นเขาจึงเริ่มดูดซับจิตวิญญาณของหลิงสุ่ยซา และในที่สุดก็ผนึกวิญญาณของคนทั้งสองไว้ในกู่ฉินเพลิงโบราณ ชายหนุ่มแสยะยิ้มชั่วร้ายทิ้งท้าย ก่อนจะออกไปจากที่นี่เพื่อซ่อมแซมค่ายกล
เฮยเม่ยซึ่งเห็นทุกการเคลื่อนไหวของลู่เฉินบนภูเขาที่อยู่ไม่ไกลก็หันกายจากไปด้วยความตกใจ
เมื่อเฮยเม่ยปรากฏตัวอีกครั้งก็มาอยู่ที่จวนอู๋เสวี่ยแล้ว
ราชันย์แมลงลม มู่ตู๋ซา และถูอิ่นซา แต่ละคนมีอาการบาดเจ็บแตกต่างกันออกไป
“ไม่รู้ว่าพวกเขาสองคนเป็นอย่างไรบ้าง” ถูอิ่นซากล่าวอย่างเคร่งขรึม
มู่ตู๋ซามีสีหน้ามืดมน “ดูจากสถานการณ์ พวกเขาคงไม่สามารถกลับมาได้แล้ว”
ราชันย์แมลงลมก่นด่าอย่างโกรธแค้น แต่เพราะตัวเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสที่สุด จึงทำได้เพียงก่นด่าสาปแช่งเพียงไม่กี่คำ จากนั้นก็ต้องรีบนั่งลงเพื่อรักษาบาดแผล และเมื่อเฮยเม่ยปรากฏตัวขึ้น ทั้งสามคนก็หันไปมองพร้อมขมวดคิ้วถาม “มาถึงขั้นนี้แล้ว จะทำอย่างไรต่อ?”
ราชันย์แมลงลมกลอกตา “เจ้าคงจะเห็นทุกอย่างแล้วกระมัง?”
“ข้าเห็นแล้ว และข้าก็เห็นว่าจิตของสองคนนั้นถูกทำลายไปแล้ว” เฮยเม่ยอธิบาย
“ทำลาย?” ราชันย์แมลงลมและคนอื่น ๆ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้น ด้วยเหตุนี้ เฮยเม่ยจึงเล่าถึงสิ่งที่เกิดขึ้น
หลังจากที่ทั้งสามได้ฟัง พวกเขาก็ก่นด่าสาปแช่งออกมา ส่วนมู่ตู๋ซานั้นมองไปที่ราชันย์แมลงลมอย่างรวดเร็ว “พี่
