้นเพคะ” เฮยเม่ยตอบ
พระสนมอู่โกรธจนกัดฟันแน่น “ไปตามหาเจ็ดมือสังหารแห่งแดนทักษิณา แล้วถามพวกเขาว่าเกิดอันใดขึ้นกันแน่!”
“เพคะ!” เฮยเม่ยหันหลังกลับและจากไปทันที
องค์ชายเจ็ดไม่พอใจ “ท่านแม่ หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เราจะฆ่าเขาได้อย่างไร?”
“พวกมือสังหารทั้งเจ็ดจะต้องมีหนทางแน่!” พระสนมอู่ยังคงเลือกที่จะเชื่อพวกเขาอยู่ ขณะที่องค์ชายเจ็ดนั้นร้อนรนใจยิ่ง
…
ณ จวนอู๋เสวี่ย ราชันย์แมลงลมได้หนีมาที่นี่ ก่อนจะอธิบายสถานการณ์ให้อีกสี่ท่านฟัง และเมื่อทั้งสี่ท่านได้ยินว่าราชันย์แมลงลมไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหลบหนี สีหน้าของพวกเขาต่างก็เปลี่ยนไป
มู่ตู๋ซาพูดว่า “ดูเหมือนว่าเราจะต้องร่วมมือกันแล้ว”
ถูอิ่นซาเห็นด้วย “ถูกต้อง หากพวกเราร่วมมือกัน เป็นไปไม่ได้ที่เราทั้งห้าคนจะยังไม่สามารถจัดการเขาได้!”
หลิงหั่วซามองไปที่หลิงสุ่ยซา และพูดอย่างหดหู่ใจว่า “แต่พวกข้าสองคน เหลือเพียงวิญญาณที่อ่อนแอเท่านั้นทั้งยังช่วยอันใดไม่ได้เลย!”
ราชันย์แมลงลมกล่าวว่า “อีกฝ่ายกำลังระวังตัวอยู่ เราต้องรอให้เขาลดการป้องกันลงก่อนที่จะโจมตีเขา”
“คลายความระแวดระวัง? แล้วจะต้องรอถึงเมื่อไหร่?” หลิงหั่วซาโกรธ ในขณะที่หลิงสุ่ยซาที่อยู่ข้างกายเขาพูดขึ้นว่า “ข้าคิดว่าสิ่งที่พี่สามพูดนั้นสมเหตุสมผล!”
มู่ตู๋ซาและถูอิ่นซาก็เห็นด้วย ดังนั้นราชันย์แมลงลมจึงกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “เช่นนั้นก็ได้ ตอนนี้ทุกคนรักษาตัว ส่วนเรื่องติดตามข่าวปล่อย
