วดาลู่กำจัด ข้าไม่กังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ปรมาจารย์แห่งแดนศักดิ์สิทธิ์สยบมารมีอยู่ทั่วไป พวกเขาซ่อนตัวเป็นอย่างดี นอกจากนี้ แดนศักดิ์สิทธิ์สยบมารยังเป็นพันธมิตรกำจัดปีศาจกับมหาทวีปจิ่วโหยวเช่นกัน ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากมากที่จะจัดการ” องค์จักรพรรดิถอนหายใจ
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หนานลัวก็เผยสีหน้าเคร่งขรึม “หากเป็นพันธมิตรกำจัดปีศาจจริง ๆ ด้วยพลังของฝ่าบาท ก็ยากที่จะจัดการกับพวกมัน”
ทว่าหนานเหยากลับพูดอย่างลำพองว่า “มีอาจารย์ของข้าอยู่ ยังจะกลัวอันใดอีก?”
“ผู้คนในแดนศักดิ์สิทธิ์สยบมารพเนจรไปทั่วทุกหนแห่ง จะจับก็ไม่อาจจับได้ นับประสาอันใดกับหมอเทวดาลู่ ดังนั้นไม่ว่าหมอเทวดาลู่จะทรงพลังเพียงใด ก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะวิ่งไปทั่วแดนทักษิณาเพียงคนเดียว!” องค์จักรพรรดิถอนหายใจ
หนานเหยารู้สึกหดหู่ใจ “เช่นนั้นควรทำอย่างไรดีเล่า?”
“รอให้หมอเทวดาลู่มาแล้วค่อยถามเขาว่าเขามีวิธีอย่างไรเถิด” ในขณะนี้องค์จักรพรรดิทำได้เพียงต้องรอการตัดสินใจของลู่เฉิน
อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ลู่เฉินยืนอยู่ชั้นที่เก้าของสุสาน และไอภูตผีที่อยู่รอบตัวเขาก็ไหลเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างบ้าคลั่ง ทำให้เม็ดยาวิญญาณที่สอดรับกันอยู่นั้นดูแปลกประหลาด
และเมื่อลู่เฉินมองไปที่มัน ฉากเหนือธรรมชาติก็พลันปรากฏขึ้น
