บทที่ 346 เรียกภูตผีที่น่ากลัวออกมา คุกเข่าลงทันที!
ทันใดนั้น บริเวณรอบ ๆ นี้ก็กลายเป็นหลุมฝังศพมากมาย และทั่วทุกพื้นที่ยังมีซากศพอีกมากมายรวมถึงโลงศพบางส่วนที่แตกหักกระจายอยู่บนพื้น
ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีกระดูกบางส่วนที่ถูกแขวนไว้บนต้นไม้ เมื่อเกิดลมพัดแรงจึงทำให้ดูแปลกประหลาดมากยิ่งขึ้น
เมื่อหนานลัวเห็นภาพดังกล่าวจึงรีบพูดขึ้นมาว่า “พระสนมซู โปรดพิจารณา!”
“ข้ายินดีที่จะเชิญเขามาตรวจอาการป่วยของข้า เขาไม่ตรวจก็ช่างเสียเถิด แต่กลับกล้าทำลายสมบัติวิญญาณของข้า ทำให้จิตวิญญาณของข้าบาดเจ็บ! หรือว่าข้าสมควรถูกเขารังแกอย่างนั้นหรือ?” พระสนมซูเอ่ยตำหนิ
หนานเหยารู้สึกไม่ยินดีเท่าใดนัก “ข้าว่าผู้หญิงคนนี้… เหตุใดจึงไม่พูดเหตุผลออกมา?”
“ข้าน่ะหรือไม่อธิบายเหตุผล?”
“ท่านมาตรวจอาการป่วย แต่อาจารย์ของข้าไม่อยากตรวจให้ ผลคือท่านจึงคิดที่จะลงมือเสียเอง แต่ตอนนี้กลับถูกผู้อื่นสั่งสอน แล้วยังจะร้องขอหาความยุติธรรมอย่างนั้นหรือ?” หนานเหยาพูดด้วยสีหน้าดูแคลน แต่พระสนมซูที่อยู่ในเกี้ยวกลับตะโกนขึ้นมา “ข้าคือพระสนม นักบุญหญิงแห่งแดนศักด์สิทธิ์สยบมาร เขาถือดีอย่างไรจึงไม่ตรวจอาการป่วยให้ข้า!”
หนานเหยาหัวเราะเสียงดังขึ้นมา “อย่าพูดว่าท่านเป็นพระสนมหรือนักบุญหญิงอันใดนั่นเลย ถึงแม้จะเป็นองค์จักรพรรดิ หรือแม้แต่ผู้นำศักดิ์สิทธิ์ของท่านก็ตาม อาจารย์ของข้าบอกว่าจะไม่ตรวจก็คือไม่!”
“ช่างเป็นทั้งอาจารย์และศิษย
