บทที่ 344 สนมเอกที่น่ากลัวยังอยู่ในวัง!
ชิงหลิงเอ๋อร์รายงานว่า “พวกเราพบร่องรอยของเขา แต่เขาเจ้าเล่ห์มากและเอาแน่เอานอนไม่ได้ ทว่าพวกเรายังคงยืนยัน หากทราบตำแหน่งที่แน่นอนแล้ว ข้าจะรายงานท่านทันที”
“อืม เร็ว ๆ เข้าล่ะ” ลู่เฉินสั่ง
ชิงหลิงเอ๋อร์ตอบรับ “เจ้าค่ะ นายท่าน!”
จากนั้นลู่เฉินก็ดึงจิตกลับมาและตกอยู่ในภวังค์แห่งความคิด “ดูเหมือนว่าจะเข้าใกล้ผู้ชิงรากวิญญาณคนนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว!”
…
ในหมู่บ้านอู๋เสวี่ยยามนี้ คนเหล่านั้นอยู่ในความตื่นตระหนก โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลิงหั่วซาและหลิงสุ่ยซาที่รู้ว่าสองคนนี้ถูกจัดการด้วยกระจกนภาวิญญาณของลู่เฉิน ดังนั้นพวกเขาจึงพากันซักถามเฮยเม่ย
เฮยเม่ยพูดอย่างกระวนกระวายว่า “ผู้อาวุโส ข้าเคยพูดเรื่องของเขาแล้ว แต่พวกท่านไม่ใส่ใจ”
มู่ตู๋ซาที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสในขณะนี้นั่งสาปแช่งอยู่ตรงนั้น “พวกเจ้าไปล่วงเกินผู้ใดกันแน่?”
ถูอิ่นซาเองก็เอ่ยอย่างไม่สบายใจเช่นกัน “คราวนี้เป็นการสูญเสียครั้งใหญ่แล้ว!”
หลิงหั่วซารู้สึกหดหู่ใจ “อย่างน้อยร่างกายของพวกเจ้าก็ยังคงไม่บุบสลาย ดูซิว่าข้ากับเหล่าสุ่ยกลายเป็นอย่างไร”
จากนั้นทั้งสามก็บ่นออกมา แต่หลิงสุ่ยซากลับถามว่า “แล้วพี่ใหญ่ พี่รอง และพี่สามล่ะ? มาหรือยัง?”
มู่ตู๋ซารู้สึกหดหู่ใจ “ทั้งสามคนบอกว่ามีธุระ ดังนั้นพวกเขาจึงยังไม่ได้มาที่นี่”
“แล้วจะทำอย่างไร?” หลิงสุ่ยซาพูดอย่างเคร่งขรึม
ถูอิ่นซาตอบว่า “ข้าแจ้งพวกเขาแล้
