ศพด้วยรอยยิ้ม “ยังมีกู่ฉินมากมายที่ข้าขยับได้!”
ผู้เฒ่าซากศพยิ้มแปลก ๆ “ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่อยากพูด!”
“ข้าไม่พูด แล้วเจ้าจะทำอย่างไร?”
“รอข้าจัดการเจ้าได้ เจ้าก็จะพูดเอง!” หลังจากที่ผู้เฒ่าซากศพพูดจบ เขาก็สั่นกระดิ่งอีกครั้ง จากนั้นศพแปดหน้าก็คล้ายกับกำลังจะเคลื่อนไหว แต่เสียงกู่ฉินของลู่เฉินก็ดังออกมาแล้ว
เสียงนี้กระทบวิญญาณทั้งแปดของศพแปดหน้าโดยตรง
เพราะท้ายที่สุดแล้ว ศพแปดหน้าก็ถูกควบคุมและหลอมรวมโดยมนุษย์ ดังนั้นวิญญาณจึงไม่เสถียรนัก ด้วยเหตุนี้ เสียงกู่ฉินของลู่เฉินจึงสร้างความเสียหายให้มันอย่างยิ่ง ทำให้วิญญาณทั้งแปดผลักกันเอง ราวกับว่าอยากจะออกมาจากร่างนี้
ผู้เฒ่าซากศพตกใจ “เจ้าหนุ่ม! เจ้าทำอันใดกับพวกมัน?”
“ศพแปดหน้า หนึ่งศพ แปดวิญญาณ แต่ถ้าเจ้าต้องการรวมวิญญาณทั้งแปดเข้าด้วยกัน เจ้าต้องใช้อักขระหลอมรวมเพื่อระงับมัน แต่มีอักขระหลอมรวมสิบสาย ถูกข้าทำลายไปสองสาย บวกกับฟังเสียงกู่ฉินของข้า พวกมันต่างก็ต้องการที่จะเป็นนายที่แท้จริงของร่างนั้น!”
ลู่เฉินอธิบาย แต่คนอื่นไม่เข้าใจ มีเพียงผู้เฒ่าซากศพที่รู้ว่ามันสาหัสเพียงใด ดังนั้นเขาจึงสั่นกระดิ่งอย่างรวดเร็ว
แต่ในขณะนี้เอง กระดิ่งทั้งสองก็พุ่งออกไปอย่างกะทันหันและตกลงต่อหน้าชายหนุ่ม
ทุกคนพลันสับสน และต่างก็สงสัยว่ากระดิ่งทั้งสองทะยานไปเช่นนั้นได้อย่างไร ขณะที่เงาร่างของผู้เฒ่าซากศพพยายามควบคุมกระดิ่งของเขาใหม่ด้วยความโกรธเกรี้ยว
