มีปีศาจอยู่ในร่างกายแล้ว แต่ก็ยังดึงดูดปีศาจได้ ดังนั้นเจ้าจึงยังออกจากที่นี่ไม่ได้”
“ดึงดูดปีศาจ?” หวังอวี่ไม่รู้ว่ามันหมายถึงอันใด ชายชรากวาดพื้นจึงเอ่ยว่า “พ่อหนุ่มนั่นพูดอย่างนั้น!”
หวังอวี่ยิ่งสงสัยมากขึ้น แต่กลับไม่มีใครอธิบายได้ ชายชรากวาดพื้นจึงให้ท่านยายดูแลหวังอวี่ ส่วนเขาก็จากไป เถ้าแก่เนี้ยเองก็จากไป ทิ้งให้หวังอวี่ทำอันใดไม่ถูกอยู่ในพระราชวังทูต
ส่วนลู่เฉินนั้น หลังจากที่เขาออกจากพระราชวังไร้หน้า เขาก็ตรงไปยังนครทักษิณา เนื่องจากเขาได้รับข้อความสำคัญข้อความหนึ่ง
