ีหน้าท่าทางดูไม่ได้ และในขณะเดียวกัน ใบหน้าของพวกเขาก็ถูกฉีกออก หวังอวี่ผู้นี้พูดกับท่านยายทันทีหลังจากที่เห็นลู่เฉินมาที่นี่ “ท่านยาย ดูสิ เขามาแล้ว”
ท่านยายนั่งอยู่ตรงนั้นโดยมีผมยาวสลวยปรกอยู่ แต่สายตาของนางกลับจับจ้องไปที่ลู่เฉินเขม็ง “เจ้ากำจัดปีศาจในร่างกายของนางแล้ว?”
“อืม” ลู่เฉินตอบ
ทว่าท่านยายรู้สึกงุนงงเล็กน้อย “แล้วเจ้ารอดจากการตรวจสอบของสมบัติวิญญาณของข้าได้อย่างไร?”
หวังอวี่ เถ้าแก่เนี้ย และชายชรากวาดพื้นต่างก็อยากรู้คำตอบเช่นกัน
