นคนของเรา หากเกิดเรื่องขึ้นกับเขา ท่านยายต้องมาหาท่านเป็นแน่!”
“เช่นนั้นก็ให้นางมา ข้ากลัวนางเสียที่ไหนกัน!” แมลงนิทราเฒ่าอย่างไรก็ไม่ยอม
หวังอวี่กังวลใจ รีบมองไปยังเถ้าแก่เนี้ยทันที “ผีสุรา เจ้าคิดหาวิธีทีสิ!”
“แมลงนิทราเฒ่าคือคนที่หัวดื้อที่สุดของพระราชวังไร้หน้า หากต้องการให้เขายินยอมนั้นนับว่ายากนัก” เถ้าแก่เนี้ยพูดออกมาด้วยความลำบากใจ หวังอวี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จนในที่สุดก็หันไปพูดกับแมลงนิทราเฒ่า “ท่านผู้เฒ่า เขาสามารถปราบปีศาจภายในร่างกายข้าได้ ดังนั้นท่านอย่าทำร้ายเขา!”
“ปราบปีศาจในร่างกายเจ้า?”
“ใช่!”
“เจ้าคิดว่าข้าโง่อย่างนั้นหรือ?” แมลงนิทราเฒ่ายังคงไม่เชื่อ ยิ่งคิดไปว่าหวังอวี่กำลังหลอกตนอยู่ เถ้าแก่เนี้ยจึงเอ่ยขึ้นมา “เป็นเช่นนั้นจริง ๆ!”
ทว่าศิษย์ที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็ไม่มีผู้ใดเชื่อ เพราะทุกคนต่างก็รู้ถึงสถานการณ์ของหวังอวี่ดีอยู่แล้ว
