” เถ้าแก่เนี้ยส่ายหัว
“แล้วเมื่อครู่เกิดอันใดขึ้น?” ท่านยายสงสัย และหลังจากที่เถ้าแก่เนี้ยอธิบายทุกอย่างแล้ว ท่านยายก็ถามแปลก ๆ ว่า “เจ้าหมายความว่า เสี่ยวอวี่ไม่สามารถทำลายการป้องกันของเขาได้หรือ?”
เถ้าแก่เนี้ยส่งเสียงอืมแล้วเอ่ยว่า “เจ้าค่ะ!”
ท่านยายจึงหันมาพิจารณาลู่เฉินพลางกวาดสายตาขึ้นลง จากนั้นก็ขมวดคิ้ว “บอกมาเถิด เหตุใดเจ้าถึงมาที่พระราชวังไร้หน้าของข้า?”
“ข้าอยากเข้าร่วม!” ลู่เฉิเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
แต่ท่านยายไม่เชื่อและเย้ยหยันว่า “ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานที่สามารถต้านทานการป้องกันของเสี่ยวอวี่ได้ ทั่วทั้งมหาทวีปจิ่วโหยวอาจจะไม่มีผู้ใดทำได้!”
หลังจากพูดจบ ท่านยายคนนี้ก็จงใจแผ่กลิ่นอายอันแข็งแกร่งออกมา เพื่อพยายาม ‘ข่มขู่’ ลู่เฉิน ให้เปิดเผยจุดประสงค์ที่แท้จริง
เถ้าแก่เนี้ยตกใจ รีบมองไปที่ลู่เฉินแล้วกล่าวว่า “อย่าซ่อนมันต่อหน้าท่านยาย!”
หวังอวี่ยังเตือนลู่เฉินด้วยว่า “ท่านยายของข้าไม่มีทางถูกหลอกได้ง่าย ๆ!”
