เป็นคนของพระราชวังไร้หน้าก็สามารถมองออกอย่างรวดเร็วว่ามาจากพระราชวังไร้หน้า” เสือใหญ่พูด ลู่เฉินจึงมองผิวหนังของคนทั้งสามอย่างละเอียด ซึ่งก็พบว่ามันมีกลิ่นอายแปลกประหลาดแฝงอยู่
กลิ่นอายนี้พบได้น้อยมาก ราวกับว่ามีกลิ่นอายของอสูร มนุษย์ ภูตผี และปีศาจผสมเข้าด้วยกัน
ดังนั้นลู่เฉินจึงถามด้วยความสงสัยว่า “เช่นนั้น ตราบใดที่เจ้าดื่มสุรานั่น คนของวังไร้หน้าก็จะพาพวกเจ้าไป?”
“น่าจะใช่!” เสือใหญ่ตอบ จากนั้นอีกสองคนก็พยักหน้าย้ำ
หลังจากที่ลู่เฉินเข้าใจแล้ว เขาก็ต้องการที่จะไปตรวจสอบ
ทุกคนจึงมายังโรงเตี๊ยม ‘กลับบ้านเกิด’
ชื่อนี้ค่อนข้างมีมนต์ขลัง และการจัดวางภายในนั้นมหัศจรรย์ยิ่งนัก เพราะผู้ดื่มสุราทุกคนมี ‘ที่นั่งชั้นพิเศษ’ แยกต่างหาก ดังนั้นสุราที่นี่จึงมีราคาแพงมาก
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากที่ลู่เฉินและคนอื่น ๆ เข้าไปแล้ว พลันมีเสี่ยวเอ้อร์นำพวกเขาทั้งสี่ไปยัง ‘ที่นั่งชั้นพิเศษ’ ทั้งสี่ที่และนั่งแยกกัน
อย่างไรก็ตาม ลู่เฉินหลับตาลงและสัมผัสถึงอีกสามคนผ่านอักขระยันต์หุ่นเชิด และหลังจากขอให้พวกเขาบอกชื่อสุราแล้ว ลู่เฉินก็มองไปที่เสี่ยวเอ้อร์แล้วยิ้มออกมา “ข้าต้องการสุราชั้นดีของพวกเจ้า สุราคืนสู่บ้านเกิด!”
“ท่านลูกค้า สุรานี้ราคาไม่น้อยเลยนะ!” เสี่ยวเอ้อร์ตกตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมองลู่เฉินด้วยรอยยิ้ม
ลู่เฉินยิ้มเล็กน้อย “อันใด? กลัวว่าข้าจะดื่มไม่ได้หรือ?”
“ไม่ใช่ขอรับ เพียงแต่สุรานี้…”
“บอ
