“ถ้าเป็นเช่นนี้ ก็ไม่สามารถทำร้ายเขาได้!”
หานลั่วสุ่ยมองลู่เฉินด้วยแววตาเย็นชา “นี่คือความแตกต่างระหว่างเจ้ากับข้า!”
“อย่างน้อยข้าก็สามารถทำลายม่านของเจ้าได้ แต่เจ้า! แม้แต่การป้องกันของข้าก็ไม่สามารถทำลายได้!” ลู่เฉินยิ้มประหลาดขึ้นมา และคำพูดดังกล่าวกลับไปกระตุ้นหานลั่วสุ่ยเข้าแล้ว
“รอก่อนเถิด ข้าจะไม่เปิดโอกาสใด ๆ ให้เจ้าเป็นแน่!” หานลั่วสุ่ยโมโหจนมวลพลังในร่างกายเริ่มตื่นตัวอย่างบ้าคลั่ง!
ทุกคนพลันตกตะลึงขึ้นมา โดยเฉพาะหนานเหยาที่เอ่ยขึ้นมาด้วยความร้อนใจ “นี่เกิดอะไรขึ้น?”
