งกันแน่!”
“ข้าไม่สนใจว่าเขาจะใช้อันใด เจ้าต้องจัดการเขา!” สีหน้าของหานลั่วสุ่ยดูย่ำแย่มากขึ้นเรื่อย ๆ และศิษย์คนนั้นก็รวบรวมพลังอีกครั้ง แต่ก่อนที่เขาจะได้เคลื่อนไหว ลู่เฉินก็ชกออกไปทันที
หมัดเสี้ยวทอง!
เงาลำแสงสีทองจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งโจมตีชายผู้ที่ไม่ทันได้ป้องกันตัว ทำให้เขากระเด็นออกไปทันที ‘ตู้ม!’
คนผู้นี้กระเด็นออกไปชนกำแพง และ ‘ติด’ อยู่ตรงนั้น ทำให้ทุกคนพลันตกตะลึง สงสัยว่าเมื่อครู่เกิดอันใดขึ้น!
