บทที่ 276 ศิษย์สำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ที่กลายเป็นหิน
“งั้นหรือ?” ลู่เฉินยืนอยู่หน้าโลงศพพลางหัวเราะออกมา กุ๋ยเจี่ยจื่อไม่รู้ว่าลู่เฉินหมายถึงอะไร แต่ชิงเฟิงหมิงพูดอย่างภาคภูมิใจอยู่ในโลงศพว่า “แน่นอน”
“ถ้าเช่นนั้น ลองดูว่าเจ้าจะออกมาตอนนี้ หรือจะควบคุมโลงศพนี้ให้ลอยได้” ลู่เฉินถามด้วยรอยยิ้ม
ชิงเฟิงหมิงพูดอย่างมั่นใจว่า “เบิกตาของเจ้าให้กว้าง แล้วดูว่าข้าควบคุมมันได้อย่างไร!”
แต่เมื่อชิงเฟิงหมิงพยายามควบคุมโลงศพ โลงศพนี้ก็อยู่เหนือการควบคุม พูดให้ชัดก็คือมันไม่ฟังเขาเลย ผลลัพธ์นี้ทำให้ชิงเฟิงหมิงกระวนกระวายขึ้นมา “เกิดอะไรขึ้น!”
กุ๋ยเจี่ยจื่อเองก็สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น
ลู่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า “บอกตามตรงว่าตอนนี้โลงศพนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของข้าแล้ว”
“เป็นไปไม่ได้!” ชิงเฟิงหมิงไม่เชื่อ ไม่ว่าอย่างไรโลงศพนี้ก็เป็นศาสตราวุธวิญญาณของเขา แล้วจะถูกลู่เฉินควบคุมได้อย่างไร ส่วนลู่เฉินนั้นเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่เชื่อ จึงทำได้เพียงหัวเราะออกมา “เช่นนั้นเจ้าก็ค่อย ๆ สัมผัสมันดูก็แล้วกัน”
หลังจากพูดจบ ลู่เฉินก็ควบคุมโลงศพหินทันที
เห็นเพียงโลงศพลอยขึ้น แล้วกระแทกลงพื้นอย่างแรง
ตูม!
ชิงเฟิงหมิงที่อยู่ในโลงศพสาปแช่งออกมาทันที “ไอ้สารเลว!”
กุ๋ยเจี่ยจื่อตกตะลึง “ควบคุมโลงศพนี้ได้จริงหรือ?”
ส่วนลู่เฉิน เขาส่ง ‘บทเรียน’ ด้วยการทำให้โลงศพลอยไปมารอบ ๆ และในระหว่างนั้นโลงศพก็พลันหมุนอย่างรุนแรง ชิงเฟิงหมิงที
