บทที่ 274 นักรบภูตอาวุโส ชิงเฟิงหมิง!
ลู่เฉินไม่ได้สนใจเรื่องที่เกิดขึ้น ทว่ากลับจ้องไปยังนักรบภูตที่ถูกตนควบคุมไว้ จากนั้นจึงมองเข้าไปยังรากวิญญาณในร่างกาย
รากวิญญาณนี้เคยถูกเคลื่อนมือและเท้า ทำให้รากวิญญาณถูกห่อหุ่มไปด้วยแสงสีขาวจาง ๆ และแสงสีขาวนี้จะส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงรากวิญญาณของคนผู้นั้น
“จะสามารถฝึกตนสองวิถีนั้นได้หรือไม่ สิ่งสำคัญคือรากวิญญาณนี้!” ลู่เฉินมองอยู่ครู่หนึ่งจึงพึมพำออกมา
เมื่อเห็นว่าลู่เฉินไม่ขยับใด ๆ กุ๋ยเจี่ยจื่อจึงรู้สึกร้อนใจขึ้นมา “นายท่าน ไม่หนีหรือ?”
“หนี? เหตุใดจึงต้องหนี?”
กุ๋ยเจี่ยจื่อจึงพูดขึ้นมาด้วยความตื่นตระหนก “ท่านเห็นหรือไม่ นักรบภูตมากขึ้นเรื่อย ๆ!”
เมื่อลู่เฉินได้สติจึงมองไปรอบ ๆ และพบว่านักรบภูตได้ปรากฏออกมานับสิบคนแล้ว แต่ลู่เฉินกลับยิ้มออกมา “ไม่มากเท่าไหร่นัก!”
“ไม่มาก?” กุ๋ยเจี่ยจื่อไม่รู้ว่าลู่เฉินไปเอาความกล้าหาญเช่นนี้มาจากที่ใด
ลู่เฉินให้กุ๋ยเจี่ยจื่อถอยออกไปอยู่อีกด้านหนึ่ง กุ๋ยเจี่ยจื่อจึงถอยไปอีกด้านหนึ่งอย่างว่าง่าย เหล่านักรบภูตคนอื่นต่างคิดว่ากุ๋ยเจี่ยจื่อนั้นถูกข่มขู่ ดังนั้นจึงไม่ได้สนใจเขามากนัก ปล่อยให้เขาถอยไปอีกด้านหนึ่ง แต่สายตากลับจับจ้องไปยังลู่เฉินแต่เพียงผู้เดียว
เมื่อลู่เฉินเห็นสายตาที่ดุร้ายเหล่านั้นจึงเผยยิ้มออกมา “พวกเจ้าจะลงมือพร้อมกัน? หรือว่าจะเข้ามาทีละคน?”
คนพวกนี้ต่างก็คิดว่าลู่เฉินจะหวาดกลัว แต่ลู่เฉินกล
