่าวเพียงประโยคเดียวกลับทำให้คนเหล่านี้ต่างกล่าวเยาะเย้ยออกมา
“เจ้าหนุ่ม เจ้าเป็นเพียงขั้นสร้างรากฐาน ยังกล้าเพียงนี้เชียวหรือ?”
“เจ้าหนุ่ม เจ้ารู้หรือไม่ว่าพวกข้ามีพลังขั้นใด?”
…
เขาไม่สนใจการ ‘เยาะเย้ย’ ของคนพวกนี้ แต่กลับหันไปมองคนเหล่านี้อย่างพิจารณา พลังปราณและรากวิญญาณของพวกเขานั้นสามารถเปลี่ยนไปได้เป็นครั้งคราว ลู่เฉินจึงเผยรอยยิ้มออกมา “มาเถิด เข้ามาพร้อมกันเลย!”
คนเหล่านี้ต่างก็รู้สึกเหลือทน แต่ละคนจึงใช้เคล็ดวิชาภูตผีออกมาเสียก่อน
แต่การใช้เคล็ดวิชาภูตผีนั้นไร้ประโยชน์สำหรับลู่เฉิน จึงเป็นการบีบบังคับให้คนเหล่านี้ใช้ได้เพียงวิชาเวทแทน แต่เดิมทีแล้ววิชาเวทนั้นก็ไม่สามารถทำลาย ‘กำแพงพันชั้น’ ของลู่เฉินได้ ทำให้คนเหล่านี้มีสีหน้าตกตะลึงขึ้นมา
กุ๋ยเจี่ยจื่อที่อยู่อีกด้านหนึ่งถึงกับอ้าปากค้าง “นี่… ขั้นสร้างรากฐานอะไรกันแน่!”
ในขณะที่ทุกคนกำลังประหลาดใจนั้น ลู่เฉินจึงชำเลืองสายตามองไปยังคงเหล่านั้น “เป็นเช่นไร? ยังจะลงมือต่อไปหรือไม่?”
คนเหล่านั้นต่างก็นำโลงศพหินที่อยู่ด้านหลังออกมา จากนั้นจึงดูดซึมซับไอภูตผีอย่างบ้าคลั่ง ลู่เฉินปล่อยให้พวกเขาทำเช่นนั้นต่อไปเรื่อย ๆ แต่ผลที่ออกมายังคงเป็นเช่นเดิม ท้ายที่สุดคนเหล่านี้ก็ทยอยถูกลู่เฉินจัดการทีละคน
สุดท้ายแล้ว ภายใต้การข่มขู่ของเขา แต่ละคนจึงยอมจำนนต่อชายหนุ่ม
ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานอย่างลู่เฉินนั้นจึงเปลี่ยนจากครั้งที่เจ็ดสิบสี่ ไ
