ต?” ลู่เฉินแปลกใจว่าสิ่งใดคือนักรบภูต และเมื่อคนเหล่านั้นค่อย ๆ อธิบายออกมา ลู่เฉินจึงรู้ว่าคนพวกนี้ก็คือศิษย์ผู้ฝึกตนสองวิถีของสำนักภูเขาภูต แต่ศิษย์เหล่านี้มีพลังยุทธ์ที่ค่อนข้างพิเศษ บางครั้งก็ขั้นสร้างรากฐาน บางครั้งก็ขั้นหลอมแก่นแท้ หรือแม้กระทั่งอาจเป็นขั้นก่อกำเนิด
ดังนั้นคนพวกนี้จึงถูกเรียกว่า นักรบภูตที่มีพลังยุทธ์ไม่แน่นอน
ทว่าลู่เฉินกลับไม่สนใจเรื่องนี้ “ที่นี่มีสิ่งใด?”
“ผู้อาวุโส ท่านไม่รู้หรือว่าคนพวกนั้นมีรากวิญญาณที่ไม่แน่นอน!”
“รากวิญญาณที่ไม่แน่นอน?” แววตาของลู่เฉินเป็นประกายขึ้นมาทันที เพราะตอนนี้เขายังขาดรากวิญญาณแปดดาวและเก้าดาว รวมถึงรากวิญญาณลมมืดและฟ้าร้องแปดส่วน
หากหาคนพวกนี้พบ ทำให้พวกเขายอมแพ้ตนได้ เช่นนั้นการฝึกฝนขั้นสร้างรากฐานครั้งที่แปดสิบเอ็ดของตนก็จะสำเร็จได้โดยง่าย
คนพวกนั้นไม่รู้ว่าลู่เฉินกำลังคิดสิ่งใด แต่ละคนจึงพูดถึงสิ่งที่น่าหวาดกลัวออกมา
โดยเฉพาะกุ๋ยเจี่ยจื่อที่กล่าวว่า “อย่างเช่น หากท่านต่อสู้กับพวกเขา คนพวกนี้จะเปลี่ยนเป็นรากวิญญาณที่แข็งแกร่งขึ้นมาทันที แต่ละครั้งจะกินระยะเวลาหนึ่งก้านธูป หรือหนึ่งถ้วยชา”
“ใช่ นักรบภูตพวกนั้นไม่ใช่คน!”
“เพียงแค่คิดก็น่าหวาดกลัวแล้ว!”
เมื่อได้ฟังเรื่องเหล่านี้ ลู่เฉินกลับยิ้มและมองไปยังพวกเขา “จะน่ากลัวหรือไม่นั้นเป็นเรื่องของข้า ส่วนพวกเจ้า พยายามนำทางไปก็พอ!”
ทุกคนพลันมองหน้ากัน
แต่ลู่เฉินเกิดความสงสัยขึ้
