เฉินก็เดินไปทันที
ทว่าองค์จักรพรรดิกลับรู้สึกฉงน “เจ้าไม่กลัวหรือ?”
“กลัวอันใด?”
“เจ้าไม่รู้สึกหรือว่ายิ่งใกล้รอยร้าว ไอภูตก็ยิ่งหนาแน่นขึ้น?” องค์จักรพรรดิงงงวย
ทว่าลู่เฉินกลับกล่าวว่า “ไม่เป็นไร!”
“ไม่เป็นไร?” องค์จักรพรรดิถึงกับผงะ แต่ลู่เฉินไม่ได้เอ่ยอันใด เขายังคงเดินหน้าต่อไปจนกระทั่งเห็นรอยร้าวได้ชัดเจน ตอนนั้นเองที่ชายหนุ่มพลันเผยสีหน้าเคร่งขรึมออกมา
