ยไปถึงทุกชั้นหรือไม่?”
“ข้าไปได้แค่ชั้นหก แต่ชั้นเจ็ด แปด และเก้า ข้าเข้าไปไม่ได้” องค์จักรพรรดิตอบ
“เหตุใดถึงเข้าไปไม่ได้?”
“ความจริงแล้วสุสานราชวงศ์หนานโยวสร้างขึ้นจากค่ายกลโบราณ และค่ายกลนี้ก็ถูกดัดแปลงโดยบรรพบุรุษตระกูลหนานของพวกเรา ในที่สุดก็กลายเป็นสุสาน แต่ชั้นที่เจ็ดถึงเก้านั้นน่ากลัวมาก เว้นแต่เจ้าจะมีพลังยุทธ์ที่แข็งแกร่ง มิเช่นนั้นก็ไม่อาจเข้าไปได้”
หลังจากได้ยินดังนั้น ลู่เฉินก็ถามว่า “เช่นนั้นเจ้าก็ไม่รู้ว่าชั้นที่เจ็ด แปด และเก้ามีอันใดอยู่หรือ?”
องค์จักรพรรดิกล่าวอย่างช่วยไม่ได้ว่า “เป็นเช่นนั้น”
“ถ้าอย่างนั้น มีความเป็นไปได้หรือไม่ที่คนภายนอกจะแอบเข้ามา?”
“เจ้าก็เห็นแล้วว่าข้างนอกมีคนคุ้มกันจำนวนมาก ยิ่งไปกว่านั้นยังมีค่ายกลอยู่ ดังนั้นคนนอกจึงไม่สามารถเข้าไปได้เลย” องค์จักรพรรดิอธิบาย
“แล้วรอยร้าวบนชั้นที่ห้า?”
“ที่นั่นอันตรายมาก จะมีใครโผล่มาได้อย่างไร?” องค์จักรพรรดิเองก็ไม่คิดเช่นนั้น
แต่ลู่เฉินไม่เห็นด้วย และขอให้องค์จักรพรรดิพาเขาไปที่ชั้นห้าโดยเร็ว
เมื่อเขามาถึงก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าไอภูตผีที่นี่แข็งแกร่งมาก ส่วนองค์จักรพรรดิก็รู้สึกไม่คุ้นเคยเล็กน้อยพลางตรัสว่า “ไอภูตผีที่นี่หนาแน่นมาก”
แต่ชายหนุ่มกลับไม่เป็นอันใด อีกทั้งยังถามต่อไปว่า “รอยร้าวนี้อยู่ที่ไหน?”
“ดูสิ มีแสงสีดำจาง ๆ ส่องอยู่ที่มุมด้านหน้า” องค์จักรพรรดิชี้ไปที่มุมหนึ่ง และหลังจากมองดูแล้วลู่
