็มไปด้วยดวงดาว’ เหมือนแสงของดวงดาวที่ส่องแสงระยิบระยับในความว่างเปล่ายามราตรี
แต่เขารู้ว่านี่เป็นผลจากค่ายกล ดังนั้นมันจึงทำให้ที่นี่ดูพิเศษมาก
ด้วยเหตุนี้ลู่เฉินจึงกวาดจิตสัมผัสออกไปและเอ่ยว่า “รอยร้าวนั้นอยู่ที่ไหน?”
องค์จักรพรรดิพาลู่เฉินเดินไปข้างหน้าทันที จนกระทั่งหลังจากนั้นไม่นาน เขาก็มาถึงบันได และลู่เฉินก็สงสัยว่า “ลงไปข้างล่างหรือ?”
“ใช่ สุสานราชวงศ์หนานโยวมีเก้าชั้น ตอนนี้เราอยู่ชั้นบนสุด ส่วนด้านล่างคือชั้นสอง ขณะที่รอยร้าวนั้นอยู่ที่ชั้นห้า” องค์จักรพรรดิกล่าวพร้อมพาลู่เฉินเดินไปข้างหน้า
ระหว่างทาง ชายหนุ่มมองเห็นสุสานมากมายจากทุกชั้น และแต่ละสุสานก็มีชื่อของขุนนางในอดีตสลักอยู่
ไม่เพียงแค่นั้น สมาชิกราชวงศ์ที่สำคัญบางคนยังถูกฝังอยู่ที่นี่
ทว่าสิ่งที่น่าอัศจรรย์ที่สุดคือมีไอภูตจำนวนมากรอบ ๆ สุสาน ลู่เฉินจึงถามองค์จักรพรรดิว่า “สุสานราชวงศ์หนานโยวของเจ้ามีไอภูตรุนแรงมาก”
“ตอนแรกไม่มีไอภูต ทว่าตั้งแต่รอยร้าวปรากฏขึ้น มันก็ค่อย ๆ เพิ่มขึ้น”
“รอยร้าวนี้เกิดขึ้นมานานแค่ไหนแล้ว?”
“สองสามพันปีแล้ว” องค์จักรพรรดิอธิบาย จากนั้นลู่เฉินก็ถามด้วยความสงสัยว่า “พวกเจ้าไม่อยากรู้ว่าเกิดอันใดขึ้นหรือ?”
“เคยลองแล้ว แต่ไม่ว่าจะใช้วิธีใด มันก็ไร้ประโยชน์ แม้กระทั่งโยนศาสตราวุธเข้าไป มันก็จะถูกกลืนหายไป” องค์จักรพรรดิตอบอย่างปลงอนิจจัง
หลังจากได้ยินเช่นนี้ ลู่เฉินก็ถามว่า “เช่นนั้น เจ้าเค
