กแย้มยิ้มเล็กน้อย “องค์ชายรอง เจ้าไม่เข้าใจ!”
“ก็แค่ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐาน ข้าจะไม่เข้าใจอันใด?” องค์ชายสองดูหมิ่น
องค์ชายหกคร้านจะสนใจ ในขณะที่หนานลัวถ่ายทอดเสียงไปยังลู่เฉินและหนานเหยา “คนผู้นี้คือองค์ชายรอง หากถามว่าองค์ชายองค์ใดที่มีความทะเยอทะยานและมีอำนาจมากที่สุดในพระราชวัง ย่อมเป็นองค์ชายรอง หนานอู่ผู้นี้”
“ความทะเยอทะยาน?” หนานเหยาได้ยินแล้วพลันรู้สึกงุนงง
หนานลัวพูดเสียงเบาว่า “องค์รัชทายาทอยู่ในวังชั้นใน ปกติแล้วเขามักจะฝึกบ่มเพาะ ไม่สนใจเรื่องต่าง ๆ ดังนั้นองค์ชายรองจึงใช้อายุที่มากกว่าของเขากระจายข่าวลือไปทั่วว่าตนคือองค์รัชทายาทตัวจริง เจ้าของแดนทักษิณาที่แท้จริงในอนาคต”
หนานเหยายิ้มแปลก ๆ ทันที “มีความทะเยอทะยานมาก”
ลู่เฉินไม่สนใจเรื่องของราชวงศ์ ดังนั้นเขาจึงไม่เอ่ยอันใด ขณะที่หนานลัวยังคงแนะนำต่อไปว่า “นอกจากองค์ชายรองแล้ว เจ้าต้องระวังองค์ชายเจ็ด แม้ว่าความสามารถของเขาจะไม่เท่าใดนัก แต่พระสนมอู่ที่อยู่เบื้องหลังนั้นโหดเหี้ยมและมีแผนการมากมาย ดังนั้นจึงต้องสนับสนุนฝ่ายนี้”
หนานเหยาได้ยินเช่นนั้นจึงถามว่า “ในพระราชวังมีกี่ฝ่าย?”
“องค์ชายคนโตก็คือรัชทายาท เขามีอยู่ฝ่ายหนึ่ง เช่นเดียวกับองค์ชายรองและองค์ชายเจ็ด” หนานลัวตอบ ส่วนหนานเหยาก็ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ “คนเหล่านี้ไม่ดูแลราชวงศ์หนานโยวให้ดี แค่คิดก็เป็นเรื่องเพ้อฝัน!”
หนานลัวขมวดคิ้วทันที “สามคนนี้เป็นผู้ที่อยู
