บทที่ 265 สตรีสูงศักดิ์แห่งวังเหมันต์สงัด มีจุดหมายแอบแฝง!
เมื่อมองไปยังเป่ยโหวที่หน้าตามอมแมม ลู่เฉินก็ยกยิ้มเล็กน้อย “หากพูดมาแต่แรกก็ไม่เป็นเช่นนี้หรอก ไยต้องทำให้เป็นแบบนี้ด้วยเล่า!”
“ตราบใดที่เจ้าไม่ฆ่าข้า ข้าจะบอกเจ้าทุกอย่าง”
“พูดมาสิ”
เป่ยโหวพูดอย่างอ่อนแรงว่า “สตรีสูงศักดิ์แห่งวังเหมันต์สงัดให้ข้าช่วยเจ้าค้นหาสุสานโบราณในพื้นที่ทางตอนเหนือของแดนทักษิณา”
“สุสานโบราณหรือ?”
“ใช่ มีสมบัติมากมายซ่อนอยู่ในนั้น ขอแค่ข้าหาพบว่าสุสานอยู่ที่ใดและแจ้งพวกเขา พวกเขาจะพาข้าเข้าไปพร้อมกับคนของข้า แล้วแบ่งสิ่งของข้างในให้ข้า” เป่ยโหวเอ่ยอย่างตะกุกตะกัก
ลู่เฉินสงสัย “สตรีนางนั้น…. ต้องเป็นสุสานเช่นใดที่ดึงดูดความสนใจของนางได้”
เป่ยโหวคิดว่าชายหนุ่มสงสัย จึงพูดอย่างกระวนกระวายว่า “ข้า… สิ่งที่ข้าพูดเป็นความจริง”
ลู่เฉินกลับมามีสติและมองไปยังเป่ยโหว “รูปภาพและจดหมายเหล่านั้นอยู่ที่ใด”
“จดหมายเป็นของสตรีสูงศักดิ์ เนื้อหาข้างในส่วนใหญ่จะอธิบายลักษณะบางอย่างของสุสาน และภาพที่ว่าคือแผนที่ซึ่งนางรวบรวมและมอบให้กับข้า โดยบอกว่าข้าจะสามารถค้นหาตำแหน่งของสุสานได้ผ่านรูปพวกนั้น”
หลังจากได้ยินสิ่งนี้ ลู่เฉินก็ถามว่า “ข้าเห็นว่าเจ้ามีภาพเหล่านี้อยู่แล้ว”
เป่ยโหวอธิบายว่า “ภาพของข้าไม่สมบูรณ์ และสตรีสูงศักดิ์นางนั้นก็มีอยู่เพียงบางส่วน ดังนั้นเมื่อรวมเข้าด้วยกัน เราก็มีโครงร่างสองในสามของภาพนั้นแล้ว ตรา
