ป คันธนูสีดำปรากฏขึ้นในมือของนางอย่างรวดเร็ว
จากนั้นศรลมก็ก่อตัวขึ้นบนคันธนู
เมื่อเห็นสิ่งนี้เขาเพียงยิ้มออกมา “ข้าขอเตือนให้เจ้าเอาธนูนี้ออกไป มิฉะนั้นเจ้าอาจจะบาดเจ็บเอาได้!”
“ธนูของข้า มันจะทำร้ายข้าได้อย่างไร?” เฮยเม่ยรู้สึกว่าลู่เฉินคงล้อเล่น แต่ลู่เฉินเพียงมองที่เฮยเม่ยด้วยรอยยิ้มแล้วเอ่ยว่า “องค์ชายเจ็ดไม่ได้บอกเจ้าหรือว่าลูกน้องของเขายังควบคุมศาสตราวุธวิญญาณของตัวเองไม่ได้เลย”
เฮยเม่ยไม่รู้มาก่อน เพียงรู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังหลอกให้นางกลัวเท่านั้น “ข้าแตกต่างจากพวกเขา!”
“โอ้ เช่นนั้นเจ้าคิดว่าตัวเองอยู่อันดับใดในจวนตะวันคล้อยเล่า?”
“ผู้ฝึกขั้นก่อกำเนิด ธาตุลมอันดับที่เก้า!”
ลู่เฉินพยักหน้า “ไม่เลว!”
เมื่อเห็นว่าเขายังมีอารมณ์ที่จะแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับนาง เฮยเม่ยจึงตวาดออกมาด้วยน้ำเสียงกราดเกรี้ยว “ตายซะ!” จากนั้นศรลมก็พุ่งออกไป
แต่ทันใดนั้นศรลมกลับเบี่ยงไปจากทิศทางเดิม และพุ่งเฉียดผ่านลู่เฉินไป มันทำอันตรายเขาไม่ได้แม้แต่น้อย
เฮยเม่ยคิดว่านางควบคุมมันได้ไม่ดี นางจึงโจมตีอีกครั้ง ทว่าผลลัพธ์ก็ยังเป็นเช่นเดิม ส่วนลู่เฉินนั้นยิ้มกว้างให้นาง “เจ้าควบคุมธนูนั้นไม่ได้”
“เป็นไปไม่ได้!” เฮยเม่ยรีบตรวจสอบคันธนู แต่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใด ขณะที่ลู่เฉินเพียงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ระวัง!”
เพียงชั่วอึดใจ ธนูก็ลอยออกมาจากมือของเฮยเม่ยและตกลงไปที่ฝ่ามือของลู่เฉิน
สตรีตรงหน้าเบิกตากว้าง “เป็นไปไ
