ด้อย่างไร!?”
“เอาอีกหรือไม่?” ลู่เฉินคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม แต่เฮยเม่ยเริ่มตื่นตระหนก ขณะมองลู่เฉินด้วยสายตาแปลกใจไปชั่วขณะ “นี่มันเกิดอะไรขึ้น!”
“ศาสตราวุธวิญญาณของเจ้าไม่ฟังคำสั่งของเจ้าอีกต่อไปอย่างไรเล่า!”
เฮยเม่ยยังคงไม่เชื่อ และพยายามเร่งพลังควบคุมให้แข็งแกร่งขึ้น ทว่าทั้งร่างปกคลุมไปด้วยเหงื่อเย็น และไม่สามารถเอาธนูกลับมาได้ด้วยซ้ำ
เฮยเม่ยที่กำลังตกใจจ้องมองไปที่ลู่เฉิน “อย่าคิดว่าหากเจ้าควบคุมศาสตราวุธวิญญาณของข้าแล้วเจ้าจะทำอะไรข้าได้!”
“โอ้ เช่นนั้นยังมีอีกหรือ?” ลู่เฉินเอ่ยถามพลางยิ้มยียวน
