บทที่ 259 ช่างมีความพยายามมากนัก แม้แต่สิ่งนี้ก็นำออกมา!
เมื่อตู๋ซานชิงและจางเชียนมองหน้ากัน จึงเอ่ยถามองค์ชายเจ็ดด้วยความแปลกใจ แต่องค์ชายเจ็ดกลับยิ้มชั่วร้ายออกมาแล้วสั่งว่า “ไป!”
ทุกคนรีบแยกย้ายออกจากโรงน้ำชาทันที
…
หลังจากที่ลู่เฉินและหนานเหยากลับไปถึงจวนของหนานลัวแล้ว เขาก็ขังตัวเองอยู่ภายในห้องลับ
ภายในห้องลับนั้น ลู่เฉินจ้องมองซูหนานพลางยิ้มและเอ่ยถามขึ้นมา “อยากมีกายเนื้อหรือไม่?”
“หมายความเช่นไร?”
“ข้าสามารถปลดปล่อยเจ้า และสามารถสร้างกายเนื้อให้เจ้าได้ แต่…”
“แต่อะไร?” ซูหนานสงสัย
“เมื่อกลับไปยังสำนักแมลงมาร เจ้าต้องช่วยข้าตรวจสอบแมลงพิษหมอกโลหิตนี้ว่ามีที่มาอย่างไร” ลู่เฉินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา ซูหนานได้ยินเช่นนั้นจึงตกตะลึงขึ้นมา “เจ้าให้ข้าไปตรวจสอบสำนักแมลงมาร?”
“เช่นไร? มีปัญหาใดหรือ?” ชายหนุ่มยิ้มยียวนอีกฝ่าย
ซูหนานกลับเอ่ยถามด้วยความสงสัย “เจ้าอยากรู้ที่มาของแมลงนั่นขนาดนั้นเชียวหรือ?”
“ใช่!”
ซูหนานคิดว่าเป็นเพียงแค่การสอดแนมเท่านั้น ตนไม่ได้ไปสร้างความเสียหายให้กับสำนักแมลงมาร จึงตอบตกลงไป “ได้”
ลู่เฉินจึงนำสิ่งของบางอย่างที่ตนเพิ่งซื้อออกมาและเริ่มสร้างมัน
ซูหนานลอยตัวอยู่เช่นนั้น แสดงสีหน้าสงสัยออกมา และพึมพำบางอย่างภายในใจ ‘คนผู้นี้แท้จริงแล้วคือใคร? เหตุใดเป็นเพียงขั้นสร้างรากฐาน แต่กลับมีความสามารถเช่นนี้!”
ลู่เฉินไม่ได้สนใจท่าทางแปลกใจของอีกฝ่าย เขาใช้เวลาเพ
