ียงหนึ่งก้านธูปก็สามารถสร้างกายเนื้อได้อย่างสมบูรณ์ จากนั้นจึงให้จิตวิญญาณของซูหนานลอยเข้าไป
ซูหนานทำตาม และเพียงไม่นานก็หลอมรวมเข้ากับกายเนื้อนี้เป็นร่างเดียว ทำให้ตนมีร่างกายใหม่ขึ้นมา
นี่จึงทำให้ซูหนานรู้สึกเหลือเชื่อเกินไป “นี่…”
“เรียบร้อย เจ้าสามารถออกไปได้แล้ว” ลู่เฉินพูดจบก็เก็บกู่ฉินเข้ามาและพาซูหนานออกไป แต่ซูหนานกลับสงสัยว่า “เจ้าปล่อยข้าออกไปง่าย ๆ เช่นนี้เลยหรือ?”
“กายเนื้อนี้ข้าเป็นผู้สร้างขึ้นมาและเจ้าหลอมรวมกับมันแล้ว ดังนั้นหากเจ้าคิดทรยศข้าจริง ๆ หรือไม่ช่วยข้าจัดการบางเรื่อง ข้าสามารถทำให้เจ้าและกายเนื้อนี้เผาไหม้ได้ตลอดเวลา” คำกล่าวนี้ทำให้ซูหนานมีสีหน้าเปลี่ยนไป
หลังจากลู่เฉินแสยะยิ้มให้ เขาก็เดินออกจากห้องลับนี้ไป
ซูหนานรีบตามออกไปทันที
ด้านนอกของห้องลับ เมื่อหนานลัวและหนานเหยาได้เห็น ‘ร่างมีชีวิต’ ของซูหนาน ทั้งสองก็พลันตกตะลึง โดยเฉพาะเมื่อเห็นลู่เฉินส่งอีกฝ่ายออกไป หนานเหยาก็รีบเอ่ยถามด้วยความสงสัย “อาจารย์ เกิดสิ่งใดขึ้นหรือ?”
หนานลัวเองก็อยากรู้เช่นกัน
ลู่เฉินจึงเล่าเรื่องทั้งหมดเพียงสั้น ๆ หนานเหยาได้ยินเช่นนั้นพลันกล่าวออกมาด้วยความนับถือจากใจจริง “อาจารย์ ท่านยอดเยี่ยมที่สุดเลย!”
หนานลัวกลับรู้สึกว่าเป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อเกินไป จึงเอ่ยถามลู่เฉินด้วยความแปลกใจ แต่ชายหนุ่มเพียงเอ่ยว่า “นี่หาใช่เรื่องใหญ่”
พูดจบ เขาก็เตรียมกลับไปยังห้องพัก แต่ขณะนั้นเอง
