ว้เพียงแค่คนเดียว และหากเจ้าไป เจ้าก็จะกลายเป็นเป้าหมายของพวกเขาแทน ดังนั้นไม่ต้องไปหรอก”
หนานเหยาพูดออกมาด้วยความผิดหวัง “เช่นนั้นก็ไม่ได้เห็นเรื่องสนุกเสียแล้ว”
“ข้าจะบันทึกภาพกลับมาให้เจ้าดู ดีหรือไม่?”
“ขอบคุณท่านอาจารย์!” หนานเหยาพูดขึ้นมาด้วยความดีใจ แต่ลู่เฉินเพียงแค่ยิ้มตอบ ไม่ได้เอ่ยใด ๆ และเดินกลับเข้าไปภายในค่ายกลอีกครั้ง
ค่ายกลนี้สามารถสอดแนมได้ทั่วเมือง ดังนั้นเมื่อลู่เฉินเข้าไปแล้วจึงใช้ประโยชน์จากค่ายกลนี้ แทรกจิตเข้าไปภายในหอดอกแก้ว ดูว่าคนเหล่านั้นคิดจะทำอะไรในหอดอกแก้ว
ในขณะที่ห้องส่วนตัวภายในหอดอกแก้วนั้น องค์ชายเจ็ดกำลังสื่อสารบางอย่างกับสตรีกลุ่มหนึ่ง ซึ่งตู๋ซานชิงและจางเชียนก็อยู่ที่นั่น
“เจ้าคิดว่าเขาจะกล้ามาหรือไม่?” จางเชียนเอ่ยถามตู๋ซานชิง ตู๋ซานชิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบออกมา “แผนที่ชี้แดนลับแห่งแดนทักษิณาล้ำค่าปานนั้น บวกกับความกล้าบ้าบิ่นของเขา ข้าคิดว่าเขาอาจจะลองมาดูก็เป็นได้!”
เมื่อจางเชียนได้ยินเช่นนั้นจึงโมโหร้ายขึ้นมา “ถ้าหากมา เขาต้องจบเห่แน่!”
ตู๋ซานชิงยิ้มพิกลพลางเอ่ยว่า “ไม่รู้ว่าสตรีที่องค์ชายเจ็ดเตรียมไว้นั้นเป็นเช่นไร แต่เขาต้องทนไม่ได้แน่!”
