ุขมาก และหลังจากเตรียมรถม้าแล้ว ทุกคนก็ออกเดินทางไปด้วยกัน
บนถนนสายนี้ ลู่เฉิน หนานลัว และหนานเหยาใช้รถม้าร่วมกัน ส่วนอีกคันนั้นคือหนานหลิวและเลี่ยอิง
เพียงแต่เลี่ยอิงรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย “องค์ชายหก ข้ารู้สึกว่าชายคนนี้เป็นจอมหลอกลวง!”
“ไม่มีทาง” หนานหลิวรู้ถึงความสามารถของลู่เฉินในการรักษาองค์จักรพรรดิแล้ว ดังนั้นเขาจึงยืนยันว่าลู่เฉินไม่ได้มีปัญหา แต่เลี่ยอิงยังคงไม่เชื่อ “แล้วหากเขาไม่สามารถหาเหตุผลว่าทำไมพวกคนเหล่านั้นถึงกลายเป็นปีศาจเล่า?”
“ถ้าเขาไม่สามารถทำได้ เช่นนั้นในแดนทักษิณาก็คงไม่มีผู้ใดสามารถทำได้อีกแล้ว” หนานหลิวถอนหายใจ ในขณะที่เลี่ยอิงขมวดคิ้ว “พระองค์ไว้ใจเขามากเกินไป”
“รอก่อนเถอะ เมื่อถึงเวลา เจ้าจะต้องเบิกตามองเขาอย่างตกใจแน่นอน!” เขาพูดอย่างมั่นใจ
เลี่ยอิงจึงทำได้เพียงรอต่อไป
…
มีป้อมปราการโบราณหลังหนึ่งตั้งอยู่ในค่ายกลของภูเขาลึกของราชวงศ์หนานโยว
ทุกอย่างภายในป้อมปราการนั้นมืดมาก ซึ่งตู๋เหล่าลิ่วผู้มายังที่แห่งนี้ก็ได้หันมองไปทางว่านฉงหยางที่อยู่ในสภาพอ่อนแอ “อาจารย์ ที่แห่งนี้คือที่ไหน? เหตุใดมันจึงดูมืดมนเช่นนี้?”
“นี่คือสถานที่ฝึกฝนด้านนอกของราชินี”
“ท่านหมายความว่าราชินีผู้นั้นอยู่ที่นี่หรือ?” ตู๋เหล่าลิ่วตกใจทันทีที่ได้ยิน
ว่านฉงหยางตอบรับ “มีร่างแยกอยู่ที่นี่”
“เช่นนั้น เหตุใดพวกเราจึงมาที่นี่ในตอนนี้?”
“หากอยู่ที่นี่ พวกเราจะปลอดภัย” หลังจากว่านฉงหยางเ
