ต่อมา สาวรับใช้ผู้นี้ก็มาถึงค่ายกลหลังประตูไร้สิ่งสรรพ
เรื่องนี้ทำให้นางโมโหเสียจนต้องตะโกนออกมาว่า “ปล่อยข้าออกไป!”
ลู่เฉินยืนอยู่นอกค่ายกล ชายหนุ่มยิ้มให้อีกฝ่ายแล้วกล่าวว่า “บอกมา เจ้าชื่ออะไร และความสัมพันธ์ของเจ้ากับหมอผีเป็นอย่างไรกันแน่?”
“เจ้าอย่าแม้แต่จะคิดว่าจะได้ข้อมูลใด ๆ จากข้าไป!” ฝ่ายสตรีพูดอย่างดื้อรั้น ส่วนลู่เฉินถามกลับอย่างเฉยเมย “เพราะเหตุใด? ไม่ยอมบอกจริง ๆ งั้นหรือ?”
“ถูกต้อง ข้าไม่มีวันบอกเจ้า!”
“แม้ตายก็ไม่คิดเอ่ยปาก?”
“ไร้สาระ!” สาวรับใช้ตวาดเสียงกร้าว
ลู่เฉินไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเปิดใช้งานค่ายกล แล้วฟาดสายฟ้าลงมา
สตรีตรงหน้าพลันโกรธมากยิ่งขึ้น “แม้ว่าเจ้าจะฆ่าข้า ข้าก็ไม่มีวันบอก!”
“อ้อ? ไม่กลัวตายเสียด้วย?” ลู่เฉินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
นางพูดอย่างโกรธเคืองว่า “เอาสิ ฆ่าข้าเลย!”
ชายหนุ่มแสยะยิ้มชั่วร้ายออกมา “ดูเหมือนว่าจะใช้ได้แค่วิธีพิเศษเท่านั้น”
“ไม่มีประโยชน์ที่เจ้าจะฆ่าข้า!” สาวรับใช้ยังคงดื้อรั้น
ลู่เฉินไม่แยแส เขาเพียงเดินเข้าไปในค่ายกล และทันทีที่นางเห็นบุรุษตรงหน้าเดินเข้ามาใกล้ นางก็ระเบิดพลังออกมาจนถึงขีดสุด แล้วพุ่งเข้าใส่ลู่เฉินพร้อมกับกริชเล่มหนึ่งในมือ
ชายหนุ่มคลี่ยิ้มร้ายกาจ
นางไม่รู้ว่าบุรุษผู้นี้ยิ้มหาพระแสงอะไร แต่เมื่อกริชกระทบกับอีกฝ่าย ‘กำแพงพันชั้น’ ก็ปรากฏขึ้น ทำให้กริชของนางกระแทกเข้าไปราวกับกระแทกหินแข็ง
หญิงสาวเบิกตากว้างด้ว
