บทที่ 246 ขุดหลุมวางอุบาย นักบวชชราไม่รู้ตัวว่าถูกสาป!
“กล่องรับบริจาคใกล้สระอธิษฐาน เมื่อใส่เข้าไปแล้ว ต้องทำเครื่องหมายสองคำบนถุงว่า ‘มนตร์ดำ’” ชิงหลิงเอ๋อร์เอ่ยตอบ
“เช่นนั้นในวัดก็มีคนช่วยรวบรวมศิลาวิญญาณให้พวกเจ้าด้วยหรือ?”
“ใช่ คนรับผิดชอบเรื่องเงินของสำนักไสยมนต์ดำ”
หลังจากเข้าใจแล้ว ลู่เฉินก็ถามว่า “ถ้าหากคิดเงินผิด พวกเจ้าจะหานายจ้างได้อย่างไร”
“ง่ายมาก สำนักไสยมนต์ดำของพวกข้ามีผู้ที่เชี่ยวชาญในการติดตาม ตัวอย่างเช่นขนนกนี้ เราสามารถเชิญคนจากสำนักไสยมนต์ดำของพวกข้า ค้นหาว่าใครที่เคยสัมผัสมันผ่านกลิ่นอาย!” ชิงหลิงเอ๋อร์ผู้นี้อธิบาย
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของลู่เฉินก็เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ “ติดตามผ่านกลิ่นอาย?”
“ใช่แล้ว ในมหาทวีปจิ่วโหยว วิธีค้นหาผ่านกลิ่นอายวิธีแรกคือ ‘เคล็ดค้นสวรรค์’”
ลู่เฉินถึงกับประหลาดใจ เพราะเมื่อแสนปีก่อน มีเพียงคนเดียวที่รู้จัก ‘เคล็ดค้นสวรรค์’ และบุคคลนี้ยังคงเป็นสมาชิกของ ‘สำนักวิถีแห่งเต๋า’ และยืนอยู่ที่วังเหมันต์สงัดนั่นเอง
แต่หลังจากที่คนผู้นี้ถูกลู่เฉินฆ่าตาย ‘เคล็ดค้นสวรรค์’ นี้ก็กลายเป็นวิชาหายาก ทว่าเหตุใดมันจึงปรากฏขึ้นอีกครั้งในตอนนี้ ลู่เฉินจึงถามด้วยความสงสัยว่า “‘เคล็ดค้นสวรรค์’ นี้เป็นเคล็ดวิชาของนักพรตเฒ่าเทียนสุนหรือ?”
“ถูกต้อง!”
“เขาไม่ได้ถูกฆ่าไปแล้วหรือ?”
“เจ้าหมายถึงจอมมารลู่เมื่อแสนปีที่แล้ว?” ชิงหลิงเอ๋อร์มองไปที่ลู่เฉินอย่
