บทที่ 245 ผู้หญิงอะไรไม่เคยพบเจอมาก่อน?
ลู่เฉินเดินเข้าไปภายในค่ายกล เขาส่งยิ้มให้หญิงสาวที่มีสีหน้างุนงง “จับเจ้ามาก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือ?”
“จับข้า?!” หญิงสาวยิ้มเย็นชา จากนั้นแสงสีเขียวบนร่างกายก็สว่างวาบขึ้น เพียงพริบตาเดียว เส้นไหมสีเขียวนับไม่ถ้วนก็พันล้อมกายลู่เฉินไว้อย่างแน่นหนา
ไม่นานนัก ลู่เฉินก็ถูกพันล้อมจนกลายเป็นลูกกลม ๆ ลูกหนึ่ง
เมื่อเห็นอีกฝ่ายถูกจับ หญิงสาวก็พลันหัวเราะขึ้นมา “ถ้าไม่อยากตายก็จงบอกข้ามาว่าจะออกจากค่ายกลนี้ได้อย่างไร!”
“อะไรกัน? เจ้าคิดว่าเจ้าทำให้ข้ายอมแพ้แล้วหรือ?” ลู่เฉินที่ถูกเส้นไหมสีเขียวพันไว้ยิ้มออกมา
“ยามนี้เจ้าถูกข้าพันรัดไว้ ไม่มีทางหนีออกไปได้!” หญิงสาวกล่าวด้วยความั่นใจ แต่ลู่เฉินกลับยิ้มออกมา “เจ้าดูถูกข้าเกินไปเสียแล้ว!”
ครั้นกล่าวจบ พลังปราณพฤกษาบนเส้นไหมสีเขียวนั้นก็ค่อย ๆ หายไปทีละเส้น จากนั้นเส้นไหมก็ค่อย ๆ ขาดออกจากกัน ส่วนชายหนุ่มกลับไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ และยังคงยืนส่งยิ้มให้หญิงสาวดังเดิม
อิสตรีเพียงหนึ่งเดียวมองลู่เฉินด้วยความประหลาดใจ “เป็นไปไม่ได้! เจ้า! เหตุใดเจ้าจึงไม่เป็นอะไรสักนิด?”
“เพราะเจ้ายังแข็งแกร่งไม่พออย่างไรเล่า” ลู่เฉินกล่าว หญิงสาวจึงร้อนใจขึ้นมา “ข้าอยู่ขั้นก่อกำเนิดแล้ว ส่วนเจ้าเป็นเพียงแค่ขั้นสร้างรากฐานระดับต้นเท่านั้น!”
“แล้วอย่างไร?” ลู่เฉินยิ้มด้วยความมั่นใจ
หญิงสาวยังคงไม่เชื่อ ทันใดนั้นนางก็พยายามรวบรวม
