บทที่ 244 แม่นางนกยูง!
หลัวซาพยักหน้ารับ “อืม เป็นหญิงสาวทั้งหมด อีกทั้งหญิงสาวเหล่านี้ยังเป็นสิบสาวคณิกาผู้งดงามแห่งหอดอกแก้ว และยังสวมหน้ากากสัตว์ต่าง ๆ ทำให้ไม่มีผู้ใดได้เห็นใบหน้าที่แท้จริง รู้เพียงแค่ว่า ทุก ๆ ภารกิจล้วนเป็นพวกนางที่มอบหมายให้พวกเราอย่างเงียบ ๆ”
“โอ้? หมายความว่า พวกนางรู้ว่าพวกเจ้าคือคนของสำนักไสยมนต์ดำ?”
“พวกนางรู้จักทุกคน” หลัวซาตอบ ลู่เฉินมองหลัวซาราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่างก่อนจะเอ่ยถามขึ้นว่า “หน้ากากของพวกเจ้า ถ้าหากถอดออกเอง จะปลอดภัยหรือ?”
“อืม” หลัวซาขานรับ
ลู่เฉินมองป้ายหอดอกแก้วเบื้องหน้าก่อนจะเอ่ยออกมา “ไป เข้าไปดูเสียหน่อย”
หลัวซารีบตามไปทันที
ยามนี้ใกล้ช่วงเวลากลางคืน ดังนั้นด้านในของหอดอกแก้วนี้จึงคึกคักเป็นอย่างมาก
แม้แต่โต๊ะบริเวณรอบ ๆ ห้องโถงแห่งนี้ยังถูกจับจองที่นั่งจนเต็มทั้งหมด และภายในนี้ก็มีหญิงสาวมากมายที่คอยรินชารับแขก
“ผู้คนที่มาที่นี่มีคนของสำนักไสยมนต์ดำประมาณเท่าไหร่หรือ?” ลู่เฉินอดถามขึ้นมาไม่ได้ หลัวซาจึงตอบกลับไปว่า “ที่นี่มีเพียงคนในกลุ่มเดียวกันเท่านั้นที่จะรู้ว่าเป็นคนของตน คนของกลุ่มอื่นนั้น พวกเราไม่มีทางรู้ได้ ดังนั้นข้าจึงไม่รู้ว่ามีประมาณกี่คน”
ลู่เฉินจึงเอ่ยถามต่อ “เช่นนั้น เมื่อพวกเจ้าทำภารกิจสำเร็จแล้วต้องทำเช่นไรต่อ?”
“เพียงหาโต๊ะว่างสักโต๊ะ สั่งเหล้าหอดอกแก้วเก้าไห ทุกไหให้ดื่มเพียงครึ่งเดียวแล้ววางไว้ จากนั้นก็จะมี
