บทที่ 243 ท่าทางเปลี่ยนไปอย่างมาก มือสังหารแต่ละคนต่างอ้อนวอนขอ ‘ความช่วยเหลือ’
เมื่อคนหล่านั้นเห็นลู่เฉินเผยยิ้มออกมา พวกเขาก็พลันรู้สึกลนลานเล็กน้อย
หลัวซาจ้องไปยังทุกคนแล้วสั่งว่า “มัวอึ้งอะไรกัน? ลงมือต่อไป!”
คนพวกนี้ต่างก็รีบจัดการอารมณ์ของตนเองและคิดจะลงมือต่อ แต่ขณะนั้นเองลู่เฉินก็พลันหายไป
“หายไปไหนเสียแล้ว?” หลัวซาตกตะลึง ส่วนคนอื่น ๆ ก็ทยอยหายไปทีละคน
และในขณะนั้นเอง จู่ ๆ ลู่เฉินก็ไปปรากฏตัวด้านหลังหลัวซา เขาใช้เพียงมือเดียวก็สามารถถอดหน้ากากของอีกฝ่ายออกได้ และภายในหน้ากากนี้ก็มีกลุ่มควันสีดำพ่นออกมา
หลัวซาและคนอื่น ๆ ถึงกับตกตะลึงทันที
ลู่เฉินหยิบหน้ากากขึ้นมาพลางคลี่ยิ้ม “สำนักไสยมนต์ดำใช้หน้ากากในการควบคุมพวกเจ้าหรอกหรือ?”
คนเหล่านี้พากันสีหน้าประหลาดใจออกมา
ในขณะที่ลู่เฉินกลับแสยะยิ้ม “ถ้าหากไม่อยากตาย ข้าสามารถช่วยพวกเจ้าปลดหน้ากากออกทีละคนได้เหมือนเมื่อครู่นี้”
เมื่อครู่นี้แต่ละคนคิดอยากจะฆ่าลู่เฉิน ทว่าตอนนี้กลับมีท่าทีเปลี่ยนไปอย่างมาก บางคนแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา “เจ้า… มีวิธีจริงหรือ?”
ลู่เฉินชี้ไปยังหลัวซา “ดูเขาสิ เขาไม่มีอาการผิดปกติแม้แต่น้อย?”
ไม่มีอาการใด ๆ เกิดขึ้นกับหลัวซาจริง ๆ ทว่าบนใบหน้าที่ดูดียังคงเผยความหวาดกลัวออกมา
ส่วนบางคนเอ่ยออกมาว่า “สำนักไสยมนต์ดำใช้สองอย่างในการควบคุมพวกเรา”
ลู่เฉินเหมือนจะเข้าใจบางอย่างจึงยิ้มพลางเอ่ยออกมา “สิ่งแรกคือหน
