บทที่ 241 คิดว่ามีค่ายกลก็จะปลอดภัย แต่ผลที่ได้คือน่าสังเวชนัก!
ขณะนั้นเอง สาวใช้คนหนึ่งพลันปรากฏตัวออกมา สาวใช้ผู้นี้ดูดุร้ายมาก โดยเฉพาะยามที่มองมายังตู๋เหล่าลิ่วนั้น นางเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ใครให้เจ้ามา!”
“อาจารย์ของข้า ว่านฉงหยาง”
“อาจารย์ของเจ้า?” สาวใช้ย้อนถามด้วยความสงสัย แต่ตู๋เหล่าลิ่วขานรับด้วยความมั่นใจ “ใช่”
“มีสิ่งใดเป็นหลักฐานหรือไม่?”
ตู๋เหล่าลิ่วจึงนำขนนกสีดำอันหนึ่งออกมา เมื่อสาวใช้เห็นจึงตอบกลับมาว่า “เชิญตามข้ามา”
เขาเดินตามอีกฝ่ายไปด้วยความสงสัยจนมาถึงกลุ่มหินประดับกลุ่มหนึ่ง และเมื่อเดินเข้าไปด้านในแล้ว ตู๋เหล่าลิ่วก็ถูกพามายังประตูหินของห้องแห่งความลับแห่งหนึ่ง
ภายในห้องแห่งความลับนี้มีรูปปั้นตั้งอยู่ และรูปปั้นนี้ก็มีลักษณะเสมือนอินทรีสีดำ
เมื่อเห็นอินทรีนี้ส่องแสงสีม่วงจาง ๆ ออกมา ทันใดนั้นก็มีเสียงหญิงสาวดังออกมาว่า “อาจารย์ของเจ้าล่ะ?”
ตู๋เหล่าลิ่วจึงค่อย ๆ อธิบาย และเมื่อหญิงสาวได้ฟังก็สบถออกมาทันที “ไร้ประโยชน์ยิ่งนัก! ให้สำนักไสยมนต์ดำช่วยเหลือแต่ก็ยังจัดการคนพวกนั้นไม่ได้!”
ตู๋เหล่าลิ่วเอ่ยด้วยความแปลกใจ “ท่านอาจารย์ส่งข้ามาเพื่อหวังว่าท่านพอจะคิดหาวิธีจัดการหมอเทวดานั่นได้!”
“ยังคิดจะให้ข้าช่วยอีกหรือ!?”
“หมอเทวดานั่นไม่ใช่สิ่งที่จะมองข้ามได้ ถ้าหากยังปล่อยให้เขาอยู่ในแดนทักษิณาต่อไป ผลที่ตามมาอาจจะร้ายแรงมากยิ่งขึ้น” ตู๋เหล่าลิ่วตอบ อินทรี
