ทยิ่งนัก!”
“เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้!” หนานลัวตอบอย่างเย็นชา ขณะที่ว่านฉงหยางหาได้สนใจ “เจ้าไม่บอกข้าก็ได้ แต่ในฐานะหมอหลวง ข้าต้องการให้แน่ใจว่าจักรพรรดิจะไม่ถูกรบกวนจากโลกภายนอก ดังนั้นไม่ว่าเจ้าจะมีเรื่องอันใดก็โปรดกลับไปก่อนเถิด”
หนานลัวรู้ว่าอีกฝ่ายจงใจทำให้เรื่องยุ่งยาก ดังนั้นเขาจึงพูดกับเซวียจินว่า “ผู้บัญชาการเซวีย เจ้าแค่ไปบอกองค์จักรพรรดิว่าข้าจ้างหมอเทวดามาท่านหนึ่ง และหมอเทวดาท่านนี้เป็นผู้ที่ข้าเคยบอกเขาไปคราก่อน”
“หมอเทวดา?” เซวียจินมองไปที่ลู่เฉินและหนานเหยา เมื่อพบว่าหนานเหยามีระดับการฝึกตนที่ค่อนข้างสูง เขาจึงมองไปที่หนานเหยาด้วยความอยากรู้อยากเห็น
