บทที่ 232 ทหารยามเกราะดำหมายเลข 36!
หมัดของหนานเหยามีไอภูตผีแฝงอยู่ ดังนั้นไอภูตผีนี้จึงแทรกซึมเข้าไปในร่างของเหยียนเฟิง ทำให้สีหน้าของเหยียนเฟิงดูย่ำแย่ไปทันที “ให้ตายเถอะ!”
“เจ้ายังกล้าต่อต้านอีกหรือ!?” หนานเหยาถามอย่างโกรธจัด ขณะที่เหยียนเฟิงชี้หน้าหนานเหยาแล้วพูดว่า “รอก่อนเถอะ!”
เหยียนเฟิงพูดจบก็หยิบกระบอกไม้ไผ่เล็ก ๆ ออกมา และเมื่อกระบอกไม้ไผ่ถูกเปิดออก ลำแสงสีต่าง ๆ ก็พวยพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า พร้อมกับเสียง ‘ฟึ่บ’ มันกระจายออกกลางอากาศราวกับดอกไม้ไฟ
ครู่ต่อมา ทหารยามจำนวนมากก็ทะยานลงมาจากเวหา
ผู้มาใหม่เหล่านี้สวมชุดเกราะสีดำและหน้ากากสีดำ บนร่างมีไอปราณที่ทรงพลังอย่างมาก แล้วภาพนี้ก็ทำให้กลุ่มคนรอบ ๆ อุทานขึ้นมาทันที “พวกเขาคือทหารยามเกราะดำ!”
“ทหารยามเกราะดำมาแล้ว สองคนนี้จบสิ้นแล้ว!”
ลู่เฉินไม่รู้ว่าทหารยามเกราะดำคืออะไร แต่เหยียนเฟิงกลับหัวเราะเยาะใส่หนานเหยา “เจ้ารู้หรือไม่ว่าพวกเขาเป็นใคร”
หนานเหยาพูดอย่างเฉยเมยว่า “ทหารยามเกราะดำ ประกอบด้วยกลุ่มทหารยามที่ทรงพลังอยู่ภายใต้การควบคุมของแม่ทัพใหญ่ประจำเมือง ขึ้นตรงต่อจักรพรรดิ!”
“ในเมื่อเจ้ารู้แล้ว เช่นนั้นก็รอความตายซะ!” เหยียนเฟิงตะคอกลั่น ทว่าในขณะนี้เอง ทหารยามเกราะดำก็มาถึง ผู้ที่เป็นหัวหน้าเอ่ยถามอย่างเย็นชาว่า “เกิดอันใดขึ้น?”
เหยียนเฟิงมองอีกฝ่ายและพูดด้วยความเคารพ “ขออภัย ท่านเป็นผู้ใด?”
คนผู้นั้นหยิบป้ายสีขาวที่มีตั
