วเลข ‘36’ สลักอยู่ออกมา
เหยียนเฟิงกล่าวด้วยความเคารพทันทีว่า “ท่านหมายเลข 36 สองคนนี้กำลังสร้างปัญหา โปรดจัดการพวกเขาและส่งตัวมาให้พวกเรา!”
คนคนนั้นมองไปที่หนานเหยาและลู่เฉิน “พวกเจ้าสร้างปัญหางั้นหรือ?”
“เขาจับคนซี้ซั้ว!” หนานเหยาพูดโดยไม่เกรงกลัวใด ๆ ทว่าคนรอบข้างต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ไม่หยุด “เป็นหมายเลข 36!”
“คนผู้นี้เรียกได้ว่ามีความสามารถทีเดียว!”
บางคนเอ่ยถามด้วยความสงสัยว่า “แล้วเขาเป็นใครกันแน่?”
“องครักษ์เกราะดำต่างก็เป็นทหารเดนตาย ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาเป็นใคร” ใครบางคนเอ่ยตอบ
สำหรับเหยียนเฟิงที่ได้ยินคำพูดของหนานเหยา เขาก็หันไปพูดกับหมายเลข 36 ทันทีว่า “ท่าน 36 สองคนนี้อาจเป็นสายลับของศัตรู ข้าวางแผนที่จะจับกุมพวกเขาและสอบปากคำพวกเขาให้ดี”
ทุกคนอ้าปากค้างเมื่อได้ยินคำว่า ‘สายลับ’
เพราะไม่ว่าอย่างไรในราชวงศ์หนานโยว สายลับเป็นสิ่งที่ยากจะทนรับได้ที่สุด ดังนั้นพวกเขาจึงยอมฆ่าผิดตัว แต่จะไม่ยอมปล่อยไปเด็ดขาด
หลังจากที่ลู่เฉินตกเป็นผู้ต้องสงสัย และเมื่อเห็นว่าหมายเลข 36 กำลังจะจับลู่เฉิน หนานเหยาก็พูดแทรกขึ้นมาทันทีว่า “เจ้าอย่าทำอะไรข้าจะดีกว่า มิฉะนั้นเจ้าจะเสียใจเป็นแน่!”
หมายเลข 36 ไม่พูด แต่ถอนหายใจออกมา
เหยียนเฟิงพูดด้วยรอยยิ้ม “แม่นางน้อย ทหารเดนตายเหล่านี้จะไม่ถูกคุกคามง่าย ๆ เช่นนี้หรอก!”
หนานเหยาเริ่มหมดความอดทน “พวกเจ้ารอก่อนเถอะ!”
หญิงสาวหยิบนกกระดาษส่งเสียงออกมา
