ไม่อยากจะเชื่อ
ลู่เฉินยิ้มแล้วเอ่ยว่า “เจ้ามีวิธีอื่นหรือไม่? ถ้าไม่มี คราวนี้ก็ตาข้าแล้ว!”
ทุกคนไม่คาดคิดว่าลู่เฉินจะโต้กลับ เช่นเดียวกับจูเก๋อเทียนที่จ้องเขม็งไปยังลู่เฉินแล้วเอ่ยว่า “อย่าคิดว่าจะมีแค่เจ้าที่มีพลังป้องกันสูงส่ง!”
หลังจากเอ่ยจบ จูเก๋อเทียนก็สร้างม่านลำแสงสีทองขึ้นมาปกป้องตัวเองและไม่เปิดโอกาสให้ลู่เฉินอีก
ทว่าลู่เฉินกลับยิ้ม “เจ้าคิดอย่างนั้นหรือ คิดว่าข้าจะทำอันใดเจ้าไม่ได้หรือ?”
“ข้าคือผู้ฝึกตนขั้นก่อกำเนิดระดับสมบูรณ์พร้อม พลังป้องกันก็แข็งแกร่งมาก ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะทำร้ายข้าได้ด้วยพลังขั้นสร้างรากฐานที่มี!” จูเก๋อเทียนมั่นใจว่าการโจมตีของลู่เฉินไม่อาจทำอะไรเขาได้
ทันใดนั้น ลู่เฉินก็ได้หยิบกระบี่สยบเก้าทิศออกมา…
และในเวลาเดียวกัน เขาก็ได้ใช้ ‘เคล็ดวิชาหมื่นวิญญาณ’ เพื่อดูดซับปราณโดยรอบอย่างบ้าคลั่ง
พลังปราณเหล่านี้รวมตัวกันบนร่างของลู่เฉิน ทำให้กลิ่นอายของชายหนุ่มเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม จนทุกคนพากันสงสัยว่าเกิดอันใดขึ้น
“นี่มัน… เกิดอันใดขึ้น?”
“ดูเหมือนว่ามีปราณฟ้าดินมากมายรวมอยู่ในตัวเขา!”
“แปลกมาก”
ซือตู๋เทียนและคนอื่น ๆ ก็งงงวยเช่นกัน แต่จูเก๋อเทียนกลับเอ่ยว่า “ไม่ว่าเจ้าจะดูดซับพลังปราณมากเพียงใด มันก็เหมือนกันนั่นแหละ!”
ลู่เฉินจึงฉีกยิ้มอย่างชั่วร้าย
จากนั้นทุกคนก็ได้เห็นฉากที่น่าตกใจ นั่นคือหลังจากที่ลู่เฉินเรียกปราณกระบี่ออกมานับไม่ถ้วน และบีบอัดพวกมัน
