่ของเยว่เซียวได้ยินเสียงนี้ก็เจ็บปวดเกินกว่าจะมีชีวิตอยู่
หลังจากที่ทุกคนก็รู้ว่าลู่เฉินสามารถใช้กู่ฉินเพลิงโบราณ แต่ละคนก็ล้วนตกตะลึง บ้างถึงกับกล่าวว่า “มีข่าวลือว่ากู่ฉินเพลิงโบราณนี้เป็นของสตรีนางนั้นเมื่อแสนปีก่อน!”
“สตรีนางนั้น? ผู้ใดหรือ?” มีคนไม่รู้ถามขึ้น
“นั่น… นั่นว่ากันว่าเป็นของของอาจารย์ที่สอนสั่งจอมมารลู่!”
เมื่อได้ยินชื่อจอมมารลู่ ทุกคนโดยรอบต่างก็พากันหวาดกลัว แต่ก็มีบางคนสงสัยว่าเพราะเหตุใด… ผู้ฝึกขั้นสร้างรากฐานเยี่ยงลู่เฉินถึงขยับกู่ฉินนี้ได้?
สำหรับกู่ทงนั้น เขากล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนแรงว่า “กู่ฉินนี้สูญเสียจิตวิญญาณไปนานแล้ว แต่เหตุใดเจ้าถึงใช้มันได้?”
ทุกคนยิ่งตกใจยิ่งขึ้นเมื่อได้ยินว่าไม่มีจิตวิญญาณ
ท้ายที่สุด พลังของสมบัติวิญญาณจะลดลงอย่างมากหากไม่มีจิตวิญญาณของอาวุธ แต่ตอนนี้ ลู่เฉินเพิ่งเล่นไปเรื่อยเปื่อยหนึ่งเพลงก็ทำให้กู่ทงและเยว่เซียวตกอยู่ในความลำบาก ดังนั้นมันจึงยิ่งทำให้ทุกคนสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ลู่เฉินมองไปที่กู่ทงด้วยรอยยิ้ม “เจ้าเคยได้ยินระบำเปลวเพลิงหรือไม่?”
“ระบำเปลวเพลิง?” กู่ทงไม่รู้ว่ามันหมายความว่าอะไร และคนอื่น ๆ ก็ไม่เข้าใจเช่นกัน
ทว่าหลังจากนั้นไม่นานทุกคนก็เข้าใจ
เมื่อลู่เฉินดีดกู่ฉิน เปลวไฟก็พลันปรากฏขึ้นบนกู่ฉินนี้ และเปลวไฟเหล่านี้ได้กลายเป็นร่างหนึ่งแล้วเต้นอยู่ตรงนั้น
ทุกคนตกตะลึงกับฉากอันอัศจรรย์นี้ มีเหล่าผู้อาวุโสบางคนร้องต
