ะโกนว่า “นี่… นี่คือหนึ่งในสามผลงานเพลงชิ้นเอก ระบำเพลิงบิน!”
“ระบำเพลิงบิน? นั่นมิใช่เสียงกู่ฉินที่มีเพียงจอมมารลู่ที่สามารถทำได้หรอกหรือ”
“ก็ใช่น่ะสิ”
“แล้วเหตุใดเขาถึงทำได้?”
“เป็นไปได้หรือไม่ว่าเจ้าหนุ่มนี่มีบางอย่างเกี่ยวข้องกับจอมมารผู้นั้น”
ในพริบตานั้น ทุกคนต่างสงสัยเกี่ยวกับตัวตนของลู่เฉินและสตรีนางนั้น และแม้แต่หลันหยายังตะลึงงัน “ท่านเจ้าสำนัก นี่…”
“ดูเหมือนว่าข้าจะประเมินเขาต่ำไป” มู่หรงหยิงเอ่ยอย่างเหลือเชื่อเล็กน้อย และในขณะนี้ เปลวเพลิงที่เต้นรำเหล่านั้นก็พุ่งเข้าสู่ร่างของเปลวเพลิงกู่ทง!
กู่ทงกรีดร้องออกมาทันที และเมื่อเปลวไฟเหล่านั้นเต้นรำ กู่ทงผู้นี้ก็เต้นรำเช่นกัน …ร่างกายของเขาควบคุมไม่ได้!
กู่ทงโกรธจัดจนต้องตะโกนออกมา “หยุด หยุดเดี๋ยวนี้!”
ลู่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม “เสียงกู่ฉินนี้มุ่งเป้าไปยังตัวตนที่ไร้กายเนื้อโดยเฉพาะ และพวกเจ้าก็บังเอิญไม่มีกายเนื้อ!”
คำพูดเหล่านี้ทำให้เยว่เซียวกลัวและอยากจะหลบหนีไป แต่ลูกบอลไฟก็ได้พุ่งเข้าไปในเศษวิญญาณที่เหลืออยู่ของเขา ทำให้เขาเริ่มเต้นรำไปด้วย และการเต้นรำนี้ก็เจ็บปวดมาก ส่งผลให้พลังวิญญาณของเขาอ่อนจางลง
เยว่เซียวจึงค่อย ๆ อ่อนแอลง เขากลัวมากจนต้องร้องขอความเมตตา “ข้า ข้าผิดไปแล้ว!”
จากนั้นทุกคนก็เห็นเยว่เซียวร้องไห้และร้องขอความเมตตา!!!
…ภาพตรงหน้านี้ทำให้ผู้คนจากสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ตะลึงงัน
สำหรับกู่ทงที่กินเม็ดยาเข้าไป ทำ