สงบจะระเบิดราบเป็นหน้ากลองทันที!”
“โอ้ จริงหรือ?” ลู่เฉินยิ้ม
เมื่อเห็นว่าลู่เฉินยังคงไม่เกรงกลัวและยังกล้าที่จะโอหังเช่นเดิม กู่ทงก็พลันตะคอกใส่ “ข้าจะทำให้เจ้าเห็นความทรงพลังของพวกข้า!”
ทว่าในขณะนี้พลันเกิดความโกลาหลขึ้นมาท่ามกลางสำนักเหล่านั้น
มีคนตะโกนลั่นว่า “แมลงมาร!”
“แมลงมาจากไหนเยอะแยะไปหมด!”
ครั้นเกิดความโกลาหลกะทันหันที่ด้านหลัง กู่ทงจึงตกใจ “เกิดอันใดขึ้น?”
โหย่วหลงกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “ข้าจะไปดูเอง”
โหย่วหลงพาคนไปตรวจสอบดู ทว่าลู่เฉินกลับรู้สึกฉงนใจ จนกระทั่งสตรีในชุดคลุมสีดำนางหนึ่งมาปรากฏเบื้องหน้าชายหนุ่ม
นางสวมผ้าคลุมหน้าสีม่วงและมีไอมารที่แข็งแกร่ง
แต่สตรีนางนั้นไม่สามารถก้าวเข้าไปในค่ายกลของภูเขาเก้าสุขสงบได้ นางจึงได้แต่ตะโกนต่อหน้าลู่เฉินที่อยู่ไม่ไกลว่า “ไป ข้าจะพาเจ้าหนีไปเอง!”
สถานการณ์นี้ทำให้ทุกคนต่างตกตะลึง พวกเขาคิดไม่ถึงว่าจะมีคนมาช่วยลู่เฉิน!!!
