พูดในตอนแรก และยังพากันมองไปที่อสูรรกร้าง
ทว่าอสูรรกร้างทำอันใดไม่ถูก ได้แต่เอ่ยออกมาว่า “ข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา อย่ามองมาที่ข้า!”
สตรีเหล่านี้รู้สึกผิดหวังเป็นอย่างมาก ดังนั้นพวกนางบางคนจึงมองไปที่ลู่เฉิน “ถ้าข้าบอกแล้ว เจ้าจะปล่อยพวกเราไปใช่หรือไม่?”
“แน่นอน” ลู่เฉินเป็นคนตรงไปตรงมา
แต่พี่หญิงอวิ๋นกลับเอ่ยกับสตรีคนอื่น ๆ ว่า “อย่าหลงกลเขา!”
สตรีทั้งหลายมองหน้ากันด้วยความตกตะลึง และในที่สุดก็มีบางคนยอมประนีประนอมก่อน หนึ่งในนั้นพูดกับลู่เฉินอย่างตรงไปตรงมาว่า “เรากำลังฝึกเคล็ดกฎหทัยพฤกษาของสำนักกู่หวง!”
“เคล็ดกฎหทัยพฤกษา?” ลู่เฉินถามอย่างสงสัย
“ใช่ เจ้าสามารถฝึกฝนได้โดยไม่ต้องใช้ปราณ และเจ้ายังสามารถสร้างปราณธาตุไม้ได้ด้วยตัวเจ้าเอง!” สตรีคนหนึ่งอธิบาย
ในไม่ช้าลู่เฉินก็ได้คำตอบ นั่นคือสำนักกู่หวงนี้มีเคล็ดวิชาที่เรียกว่า ‘เคล็ดกฎหทัยพฤกษา’ และหลังจากฝึกเคล็ดนี้ คนคนนั้นจะสามารถสร้างปราณธาตุไม้ได้ด้วยตัวเองโดยไม่ต้องใช้ปราณฟ้าดิน
ปราณธาตุไม้นี้สามารถเพิ่มขั้นพลังของพวกนางได้ แต่มีปัญหาใหญ่นั่นคือผู้ที่ฝึกฝนเคล็ดนี้จะไม่มีวันทะลวงข้ามผ่านขั้นสร้างรากฐานได้
ดังนั้นเคล็ดกฎหทัยพฤกษาจึงเรียกอีกอย่างว่าเคล็ดตัดหทัย นั่นคือการตัดใจจากการฝึกฝน
อย่างไรก็ตาม ลู่เฉินกำลังสงสัยว่าสำนักกู่หวงนี้มีเคล็ดวิชาที่แปลกประหลาดเช่นนี้ได้อย่างไร และเหตุใดสตรีเหล่านี้ถึงได้เรียนรู้สิ่งนี้ “แล้วเหตุใดพว
