ไปวิ่งไปด้านหลังของคนกลุ่มนั้นแล้วเอ่ยอย่างร้อนรนว่า “ป้องกันข้าที!”
“ข้าด้วย!” คนพวกนี้แต่ละคนต่างพากันวิ่งไปด้านหลังของอีกคนหนึ่ง ทำให้เพียงไม่นานพวกเขาก็วิ่งถอยหลังออกไปไกลถึงสิบก้าว
สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าทำให้ลู่เฉินมีสีหน้าสับสน เขาบ่นพึมพำออกมาเบา ๆ ว่า “ข้ามีอะไรน่ากลัวขนาดนั้นเชียวหรือ?”
