ลือเพียงจิตวิญญาณโดยเฉพาะ” ตู๋เหล่าลิ่วกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม ซึ่งเยว่เซียวที่ได้ยินดังนั้นก็ดีใจ รีบบินเข้าไปยังไม้วิญญาณสวรรค์ที่อยู่ตรงนั้นทันที
เพียงไม่นาน ไม้วิญญาณสวรรค์ก็ปรากฏแสงสีเขียวสว่างวาบขึ้นมา จากนั้นจึงค่อย ๆ กลายเป็นรูปลักษณ์ของเยว่เซียว
เพียงแต่ตุ๊กตาไม้นี้ย่ำแย่ยิ่งนัก เพราะมันไม่มีพลังบ่มเพาะใด ๆ เป็นเสมือนเปลือกว่างเปล่าที่ทำให้เมื่อดู ๆ แล้วตอนนี้เยว่เซียวก็เปรียบเสมือนคนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น
“นี่..” เยว่เซียวรู้สึกไม่ค่อยพอใจนัก
“ใช้ไปก่อนเถอะ” ตู๋เหล่าลิ่วมีสีหน้าไม่ค่อยดีนัก และแม้เยว่เซียวจะรู้สึกไม่เต็มใจสักเท่าไหร่ แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้ จึงทำได้เพียงมองไปยังตู๋เหล่าลิ่ว “วันรุ่งขึ้น ข้าจะนำคนไปปิดล้อมโจมตีสำนักเก้าสุขสงบ!”
“จับพ่อหนุ่มผู้นั้นมาให้ข้า ข้าจะทำให้เขาตายทั้งเป็น!” ตู๋เหล่าลิ่วพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
“แน่นอน!” เยว่เซียวพูดจบก็จากไปด้วยความขุ่นเคือง
ทางด้านตู๋เหล่าลิ่ว เขายังคงไม่เข้าใจนัก “เขาไม่มีรากวิญญาณ เหตุใดจึงกลายเป็นคนน่ากลัวเพียงนั้นได้?”
…
ลู่เฉินไม่รู้ว่าตู๋เหล่าลิ่วนั้นพูดสิ่งใด และในตอนนี้ เขาก็กำลังนำหลี่ว์ซือไปยังทางใต้
หลี่ว์ซือแปลกใจขึ้นมา “ผู้อาวุโส พวกเราจะไปที่ใดกัน?”
“ที่ที่หนึ่ง มันเป็นสถานที่ซึ่งเหมาะสมแก่การให้เจ้าฝึกฝน”
หลี่ว์ซือจึงอดไม่ได้ที่จะถาม “ที่ใดกัน?”
“เคยได้ยินนาม ‘ภูเขาโบราณหนานหวง’ หรือไม่?”
เมื่อ
