จากนั้น… โซ่ตรวนก็พลันปรากฏออกมาจากความว่างเปล่าและเข้าตรึงอีกฝ่ายไว้
ตู๋เหล่าลิ่วที่หวาดกลัวทำการระเบิดจิตวิญญาณของตนทันที!
ผลคืออีกฝ่ายสลายหายไปไม่หลงเหลือสิ่งใด!
“โหดเหี้ยมโดยแท้!” เมื่อลู่เฉินเห็นว่าอีกฝ่ายเลือกที่จะทำเช่นนั้น ชายหนุ่มก็ได้แต่ส่ายหัวไปมา จากนั้นจึงทำการสำรวจโดยรอบ กลับเข้าควบคุมร่าง และเดินไปหาหลี่ว์ซือ
เมื่อเริ่มแรกหลี่ว์ซือยังคงรู้สึกกังวล แต่เมื่อเห็นลู่เฉินเดินมา เจ้าตัวจึงค่อยรู้สึกคลายความกังวล
“ไปเถิด!” ลู่เฉินยิ้มพลางมองอีกฝ่าย จากนั้นจึงเดินนำออกไปจากที่แห่งนี้
ส่วนผู้ฝึกตนขั้นก่อกำเนิดคนอื่น ๆ ที่อยู่บนภูเขานี้… พวกเขาต่างไม่สามารถไปที่ไหนได้ ทำได้เพียงทนทุกข์ทรมานอยู่ภายในค่ายกลแห่งนี้
…
ที่สำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ เนื่องด้วยร่างของตู๋เหล่าลิ่วได้สูญเสียจิตวิญญาณบางส่วนไป และได้รับบาดเจ็บบางส่วนจากผลสะท้อน สีหน้าจึงดูซีดลงเล็กน้อย แต่เมื่อเขายื่นมือขวาออก จิตวิญญาณหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นมา
จิตวิญญาณนี้ก็คือเยว่เซียว
และด้วยจิตวิญญาณที่เหลืออยู่เพียงส่วนเดียว เยว่เซียวจึงมีสีหน้าไม่ดีนัก “ให้ตายเถิด!”
ตู๋เหล่าลิ่วเองก็รู้สึกโกรธเคืองมากเช่นกัน แต่เขากลับพยายามอดทนไว้ และชี้นิ้วไปยังตุ๊กตาไม้ที่อยู่ข้าง ๆ “เจ้าจงเข้าไปภายในนั้นเสียก่อน จากนั้นมันจะค่อย ๆ ก่อตัวกลายป็นร่างของเจ้าได้”
“จริงหรือ?
“สิ่งนั้นเรียกว่าไม้วิญญาณสวรรค์ เป็นสิ่งที่มีไว้สำหรับผู้ที่หลงเห