บทที่ 197 แค่ขั้นพลังหลอมแก่นแท้ของเจ้า จะทำอันใดข้าได้?!
เมื่อเห็นลู่เฉินมีน้ำเสียงเปลี่ยนไป ชายในชุดคลุมสีฟ้าก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพลันส่ายหัว “สิ่งนี้ข้าไม่รู้จริง ๆ!”
เมื่อได้ยินดังนั้น ลู่เฉินจึงรู้ว่ามีเพียงแค่ต้องเข้าถึงศาสตราวุธวิถีมารของสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น จึงจะสามารถรู้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับม่อชิงเทียน! เพราะตอนนั้นชายหนุ่มพบเพียงร่างของอีกฝ่ายในขณะที่วิญญาณไม่อยู่แล้ว!
และตอนนี้เมื่อพอจะมีข่าวคราวมาบ้าง ลู่เฉินจึงสูดหายใจเข้าลึก จากนั้นก็จ้องมองไปยังชายในชุดคลุมสีฟ้าแล้วถามว่า “ศาสตราวุธวิถีมารนั่น ตอนนี้อยู่ที่ใด?”
“อยู่ที่สำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ แต่ต่อมา จู่ ๆ เถียนอวิ๋นเมิ่งก็หายไปเสียอย่างนั้น” ชายในชุดคลุมสีฟ้ากล่าวพลางถอนหายใจ
“ไม่ใช่หายไป แต่เป็นเพราะนางเปลี่ยนรูปร่าง กลายเป็นอีกคนหนึ่ง หรือว่าพวกเจ้าไม่รู้?” ลู่เฉินถามด้วยความประหลาดใจ แต่อีกฝ่ายกลับย้อนถามมาว่า “อันใดนะ?”
ลู่เฉินจึงเล่าเรื่องของหนานกงมู่ให้อีกฝ่ายได้รับรู้
ชายในชุดคลุมสีฟ้าได้ยินดังนั้นก็พลันตกตะลึงขึ้นมา “เรื่องนี้ ข้าไม่รู้จริง ๆ”
“เช่นนั้น เจ้าอยู่ในสำนักมารราตรีด้วยตำแหน่งใด?” ลู่เฉินอยากรู้ว่าชายหนุ่มตรงหน้านี้มีตำแหน่งระดับล่างหรือไม่ เพราะแม้แต่เรื่องนี้ก็ยังไม่รู้!
ชายในชุดคลุมสีฟ้าจึงตอบด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ข้าเคยเป็นผู้อาวุโส ต่อมาได้เกษียณตัวเองออกมา ละทิ้งต่อเรื่องต่าง ๆ
